Наргиси бемор ту гашта парастори ман

نرگس بیمار تو گشته پرستار من

То чаҳ кунад ин табиб бо дили бемори ман

تا چه کند این طبیب با دل بیمار من

Хуфтаи бедори гир гарчи надидӣ бибин

خفتهٔ بیدار گیر گرچه ندیدی ببین

Чашми пар аз хоби хеши дидаи бедори ман

چشم پر از خواب خویش دیدهٔ بیدار من

Расми ту ошиқи кашии шеваи ман ошиқӣ

رسم تو عاشق‌کشی شیوهٔ من عاشقی

Теғ задани шуғли ту , кушта шудани кори ман

تیغ زدن شغل تو، کشته شدن کار من

Бо ҳамаи тири балои комдаҳ бар дили маро

با همه تیر بلا کآمده بر دل مرا

Аз мижа ?ут барнагашт бахти нигунсори ман

از مژه‌ات برنگشت بخت نگونسار من

Оби рух гул бирехт лолаи рухсори ту

آب رخ گل بریخت لالهٔ رخسار تو

Хирман булбул бсухт замзамаи зори ман

خرمن بلبل بسوخت زمزمهٔ زار من

Нолаи баромади зи кӯҳ аз асар зорем

ناله برآمد ز کوه از اثر زاریم

То ту камари бастае аз паии озори ман

تا تو کمر بسته‌ای از پی آزار من

Рафтам ва аз дил нарафт ҳасрати хок дарат

رفتم و از دل نرفت حسرت خاک درت

Мардум ва осон насохт ишқи ту душвори ман

مردم و آسان نساخت عشق تو دشوار من

То хами зулфи туро дом дилам карда анд

تا خم زلف تو را دام دلم کرده‌اند

Майл халосӣ накард мурғи гирифтори ман

میل خلاصی نکرد مرغ گرفتار من

То буту зуннори ман чеҳра ва гесуӣ туаст

تا بت و زنار من چهره و گیسوی توست

Қиблаи ҳасад май барад аз буту зуннори ман

قبله حسد می‌برد از بت و زنار من

Ҳар чаҳ лабам бӯса зад гандуми холи ту ро

هر چه لبم بوسه زد گندم خال تو را

Як ҷӯ камтар нашуд хоҳиш бисёр ман

یک جو کمتر نشد خواهش بسیار من

Гар ду ҷаҳон мешавад аз карам май фуруш

گر دو جهان می شود از کرم می‌فروش

Маст нахоҳад шудани хотири ҳушёри ман

مست نخواهد شدن خاطر هشیار من

То суханӣ гуфтаам зон лаби ширини сухан

تا سخنی گفته‌ام زان لب شیرین سخن

Хусрав Эрон намӯд гӯш ба гуфтори ман

خسرو ایران نمود گوش به گفتار من

Носрдини шоҳи род , боргаҳи адл ва дод

ناصردین شاه راد، بارگه عدل و داد

Каз гуҳараши бардаи аби назми гуҳари бори ман

کز گهرش برده اب نظم گهر بار من

То ки фурӯғӣ шунид шеъри марои шаҳриёр

تا که فروغی شنید شعر مرا شهریار

Шуҳра ҳар шаҳр шуд дафтари ашъори ман

شهره هر شهر شد دفتر اشعار من