Доне ки чист риштаи умри дарози ман

دانی که چیست رشتهٔ عمر دراز من

Мишкӣни каманди хусрави мискини навози ман

مشکین کمند خسرو مسکین نواز من

Гуфтам далели роҳи мҷонин ишқ чист

گفتم دلیل راه مجانین عشق چیست

Гуфто ки тори турраи занҷири сози ман

گفتا که تار طرهٔ زنجیر ساز من

Гуфтам ки нури чашмаи хуршед аз куҷост

گفتم که نور چشمهٔ خورشید از کجاست

Гуфт аз тулӯъи талъати ошиқи гудози ман

گفت از طلوع طلعت عاشق گداز من

То ҷони миёни ману ҷонона ҳоил аст

تا جان میان من و جانانه حایل است

Кӣ паии барад ба сари ҳақиқати муҷози ман

کی پی برد به سر حقیقت مجاز من

То аз ҳавои нафаси гузаштам ба роҳи ишқ

تا از هوای نفس گذشتم به راه عشق

Бархест аз миёнаи нишебу фарози ман

برخاست از میانه نشیب و فراز من

То дар хаёли ҳураму андешаи қусӯр

تا در خیال حورم و اندیشهٔ قصور

Ҷузи моя қусӯр нагардад намози ман

جز مایهٔ قصور نگردد نماز من

Кардам ба роҳи ишқи дамии тарки дайну дил

کردم به راه عشق دمی ترک دین و دل

Комд ба сад киришмаи пай тарк тоз ман

کآمد به صد کرشمه پی ترک تاز من

Пайдост нозу ғамзаи пинҳони он парӣ

پیداست ناز و غمزهٔ پنهان آن پری

Аз пардаи бргФтни аҷзу ниёзи ман

از پرده برگفتن عجز و نیاز من

То шуд фурӯғии он рухи рухшандаи ошкор

تا شد فروغی آن رخ رخشنده آشکار

Натавон наҳуфт дар пас сад пардаи рози ман

نتوان نهفت در پس صد پرده راز من