Танг шуд аз ғами дили ҷой ба ман

تنگ شد از غم دل جای به من

Як дил ва ин ҳамаи ғами вой ба ман

یک دل و این همه غم وای به من

Қатлам имрӯз нашуд то чаҳ кунад

قتلم امروز نشد تا چه کند

Ҳасрати ваъдаи фардоӣ ба ман

حسرت وعده فردای به من

Нақд ҷон додам ва як бӯсаи надод

نقد جان دادم و یک بوسه نداد

Оби лаби лаъли шкрхоӣ ба ман

آن لب لعل شکرخای به من

Дар муҳаббат чаҳ татовул ки накард

در محبت چه تطاول که نکرد

Он сари зулфи чилипоӣ ба ман

آن سر زلف چلیپای به من

Нест рӯзӣ ки балое нарасад

نیست روزی که بلایی نرسد

Зон қаду қомату болой ба ман

زان قد و قامت و بالای به من

Нафасӣ нест ки оташ назанад

نفسی نیست که آتش نزند

Шуълаи ишқи саропоӣ ба ман

شعلهٔ عشق سراپای به من

Дар гузаргоҳи вай аз касрати халқ

در گذرگاه وی از کثرت خلق

Баста шуд роҳи тамошоӣ ба ман

بسته شد راه تماشای به من

Дар ғами ишқ фурӯғӣ нарасед

در غم عشق فروغی نرسید

Шодӣ аз гулшани саҳроӣ ба ман

شادی از گلشن صحرای به من