Савоби ман ҳама шуд айни рӯи сиёҳии ман

ثواب من همه شد عین رو سیاهی من

Ки хоҷа дар ғазаб омад з бе гуноҳии ман

که خواجه در غضب آمد ز بی گناهی من

Фиғон ки давр фитодам зи кӯии моҳўшӣ

فغان که دور فتادم ز کوی ماهوشی

Ки дар гадоӣ ӯ буд подшоҳии ман

که در گدایی او بود پادشاهی من

Ба ҷурм бегунаҳӣ киштӣам хушо рӯзӣ

به جرم بی‌گنهی کشتی‌ام خوشا روزی

Ки ғамзаи ту даройад ба узрхоҳии ман

که غمزهٔ تو درآید به عذرخواهی من

Тавон шинохт ки ман дардманди ишқи туам

توان شناخت که من دردمند عشق توام

На ашки сурху рухи зарду ранги коҳии ман

نه اشک سرخ و رخ زرد و رنگ کاهی من

зи куштагони ғамат чун гувоҳ ме талабанд

ز کشتگان غمت چون گواه می‌طلبند

Гувоҳ ман набӯд ғайр бе гувоҳии ман

گواه من نبود غیر بی‌گواهی من

Ба ғайри теғ паноҳам намонад ва май пурсам

به غیر تیغ پناهم نماند و می‌پرسم

Ки раҳм дар дилат ояд з бе паноҳии ман

که رحم در دلت آید ز بی‌پناهی من

Саҳар ба куштанам аз дар даромадии сармаст

سحر به کشتنم از در درآمدی سرمست

Магӯ надошт асари оҳи субҳгоҳии ман

مگو نداشت اثر آه صبحگاهی من

Нарехт то ба замини хӯни поки бозон ро

نریخت تا به زمین خون پاک بازان را

Ба хӯн далер нашуд дилбари сипоҳии ман

به خون دلیر نشد دلبر سپاهی من

Сазад фурӯғӣ агар каҷи кулоҳ ман гуяд

سزد فروغی اگر کج کلاه من گوید

Ки фитна рост шуд аз фари каҷи кулоҳии ман

که فتنه راست شد از فر کج کلاهی من