Хӯнами бутии рехт каш дода бе чун
خونم بتی ریخت کش داده بی چون
Мижгони хӯни рез дар резиши хӯн
مژگان خون ریز در ریزش خون
Бебода дидӣ чашмони сармаст
بی باده دیدی چشمان سرمست
Бе мешунидӣ лабҳои мегаван
بی می شنیدی لبهای میگون
Дар аҳди зулфаши як ҷамъи шайдо
در عهد زلفش یک جمع شیدا
Дар даври чашмаши як шаҳри мафтӯн
در دور چشمش یک شهر مفتون
Чашму лаб ӯ ҳар сӯи гирифтаи сет
چشم و لب او هر سو گرفتهست
Шаҳрӣ ба найранг , халқӣ ба афсун
شهری به نیرنگ، خلقی به افسون
Хубон нишинанд дар хона аз шарм
خوبان نشینند در خانه از شرم
Ҳар гуҳ ки ояд аз хонаи берун
هر گه که آید از خانه بیرون
Дили барда аз ман сарвӣ ки дорад
دل برده از من سروی که دارد
Болои дилкаш , рафтори мавзун
بالای دلکش، رفتار موزون
Хӯн аз дили ман ҳар шаб равон аст
خون از دل من هر شب روان است
То турра аш дошт қасди шабихун
تا طرهاش داشت قصد شبیخون
Ҳар лаҳза гардад дар малики хӯбӣ
هر لحظه گردد در ملک خوبی
Ҳасани ту беҳад , ишқи ман афзӯн
حسن تو بیحد، عشق من افزون
Корӣ ки ӯ кард бо ман фурӯғӣ
کاری که او کرد با من فروغی
Ҳаргиз накарда сети Лайлӣ ба маҷнӯн
هرگز نکردهست لیلی به مجنون