Гар хӯни ман зи шишаи бирезад ба ҷом ӯ

گر خون من ز شیشه بریزد به جام او

Лаб бар надорам аз лаби ёқӯти фом ӯ

لب بر ندارم از لب یاقوت فام او

Бо ман сухани зи лаъли равони бахш ёр кун

با من سخن ز لعل روان بخش یار کن

Оби ҳаётро чаҳ кунад ташнаи ком ӯ

آب حیات را چه کند تشنه کام او

Як умри талх ком нишастам ки оқибат

یک عمر تلخ کام نشستم که عاقبت

Ҳарфӣ шунидам аз лаби ширини калом ӯ

حرفی شنیدم از لب شیرین کلام او

Кори маро ба ним нигоҳаш тамом кард

کار مرا به نیم نگاهش تمام کرد

Бингар чаҳ мекунад нигаҳи нотамом ӯ

بنگر چه میکند نگه ناتمام او

Гар воъизони ҳадис қиёмат шунида анд

گر واعظان حدیث قیامت شنیده‌اند

Ман дидаам қиёмати худ дар қиём ӯ

من دیده‌ام قیامت خود در قیام او

Даст касе ба нуқра хомаш наме расад

دست کسی به نقرهٔ خامش نمی‌رسد

Ҷонам бсухт дар сари савдои хом ӯ

جانم بسوخت در سر سودای خام او

Дастӣ ки дил бар он сари зулфи ду то кашид

دستی که دل بر آن سر زلف دو تا کشید

Аз ман кашида дасти фалаки интиқом ӯ

از من کشیده دست فلک انتقام او

Моро бубахш агар ба кашокаш фитода ем

ما را ببخش اگر به کشاکش فتاده‌ایم

Каз иштиёқ дона надидем дом ӯ

کز اشتیاق دانه ندیدیم دام او

Ошиқ намекашад қадам аз раҳгузори дӯст

عاشق نمی‌کشد قدم از رهگذار دوست

Гар афъии газанда буд зери ком ӯ

گر افعی گزنده بود زیر کام او

Ҳаргизи ҳумо ба авҷ саодат наме расад

هرگز هما به اوج سعادت نمی‌رسد

То аз пай шараф нанишинад ба бом ӯ

تا از پی شرف ننشیند به بام او

Гаштанди муттафиқи ҳамаи хубони рӯзгор

گشتند متفق همه خوبان روزگار

Он гуҳ заданд сиккаи шоҳӣ ба ном ӯ

آن گه زدند سکهٔ شاهی به نام او

Доне ки чист ҳолати дарвешу подшоҳ

دانی که چیست حالت درویش و پادشاه

Гар бенгарӣ ба фақри ману эҳтишом ӯ

گر بنگری به فقر من و احتشام او

Дар аҳди шоҳи назми фурӯғӣ низом ёфт

در عهد شاه نظم فروغی نظام یافت

Ёрб ки мустадом бимонад низом ӯ

یارب که مستدام بماند نظام او

Шамси алмулуки носрдини шаҳ ки рӯзи бор

شمس الملوک ناصردین شه که روز بار

Шоҳон ситодаанд ба сафи салом ӯ

شاهان ستاده‌اند به صف سلام او