То ба чашмони сияҳ серума дарандохта Эй

تا به چشمان سیه سرمه درانداخته‌ای

Оҳӯонро ҳамаи хӯн дар ҷигар андохта Эй

آهوان را همه خون در جگر انداخته‌ای

Ба ҳавои лаби бомат ки нишеман натавон

به هوای لب بامت که نشیمن نتوان

Тоиронро ҳама аз бол ва пар андохта Эй

طایران را همه از بال و پر انداخته‌ای

эй дил ғам зада аз аҷзи ту маълумам шуд

ای دل غم زده از عجز تو معلومم شد

Ки бар теғи муҳаббат сипар андохта Эй

که بر تیغ محبت سپر انداخته‌ای

наметавон ёфтан аз тешаи Фарҳод эй ишқ

می‌توان یافتن از تیشهٔ فرهاد ای عشق

Ки басии кӯҳи гарон аз камар андохта Эй

که بسی کوه گران از کمر انداخته‌ای

Ба каманди ту агар тоза гирифторӣ нест

به کمند تو اگر تازه گرفتاری نیست

Пас чаро ёри қадим аз назар андохта Эй

پس چرا یار قدیم از نظر انداخته‌ای

Ҳеҷ мурғи дилӣ аз ҳалқаи зулф ту наҷуст

هیچ مرغ دلی از حلقهٔ زلف تو نجست

Ин чаҳ домӣаст ки дар раҳгузар андохта Эй

این چه دامی است که در رهگذر انداخته‌ای

Саргарони рафтае аз ҳалқаи ушшоқи бурун

سرگران رفته‌ای از حلقهٔ عشاق برون

Ҷон ба кафи тайифаро дар хатар андохта Эй

جان به کف طایفه را در خطر انداخته‌ای

Гиреҳ аз чини сари зулфи гшўдстии боз

گره از چین سر زلف گشودستی باز

ё ба домони сабои машк тар андохта Эй

یا به دامان صبا مشک تر انداخته‌ای

На ҳамин куштаи ишқи ту фурӯғӣ танҳост

نه همین کشتهٔ عشق تو فروغی تنهاست

эй басои кушта ки бар якдигар андохта Эй

ای بسا کشته که بر یکدگر انداخته‌ای