Чун хок мешавад ба раҳати ҷони поки мо

چون خاک می‌شود به رهت جان پاک ما

Бигзор нихват аз сар ва бигузар ба хоки мо

بگذار نخوت از سر و بگذر به خاک ما

ё раб ки доман ту нагирад ба рӯзи ҳашар

یا رب که دامن تو نگیرد به روز حشر

Хӯнӣ ки рехтии зи дили чоки чоки мо

خونی که ریختی ز دل چاک چاک ما

Дардо ки ҳеҷ дар дили сахтат асар накард

دردا که هیچ در دل سختت اثر نکرد

Ашки равону оҳи дили дардноки мо

اشک روان و آه دل دردناک ما

То кӣ ки бо хаёли ту дар хок ме кунем

تاکی که با خیال تو در خاک می‌کنیم

Хами хона маст мешавад аз файзи токи мо

خم‌خانه مست می‌شود از فیض تاک ما

Дил шуд шарики ғуссаи мо дар тариқи ишқ

دل شد شریک غصهٔ ما در طریق عشق

Ғайрат агар баҳам назанад иштироки мо

غیرت اگر بهم نزند اشتراک ما

Дидем рӯй қотили худро ба зери теғ

دیدیم روی قاتل خود را به زیر تیغ

Сармояи саломат мо шуд ҳалоки мо

سرمایهٔ سلامت ما شد هلاک ما

То такя кардаем фурӯғӣ ба лутфи дӯст

تا تکیه کرده‌ایم فروغی به لطف دوست

Аз хасмӣ фалак набӯд ҳеҷ боки мо

از خصمی فلک نبود هیچ باک ما

Хониш
ғзл шморҳ 45 — ъндлӣб