Касе ки доманаши олӯдаи шробстӣ
کسی که دامنش آلودهٔ شرابستی
Дуоӣ ӯ ба дар дайри мстҷобстӣ
دعای او به در دیر مستجابستی
Ба мастӣ аз лаби дардӣ кашӣ шунидам дӯш
به مستی از لب دردیکشی شنیدم دوش
Ки чораи ҳамаи дардии шароби нобастӣ
که چاره همه دردی شراب نابستی
Фиғон ки пардаи з корам фиканд панҷаи ишқ
فغان که پرده ز کارم فکند پنجه عشق
Ҳануз чеҳраи маъшӯқ дар ҳҷобстӣ
هنوز چهره معشوق در حجابستی
Насибами он саф мижгон нашуд ба бедорӣ
نصیبم آن صف مژگان نشد به بیداری
Ҳануз толеъ баргаштаам ба хўобстӣ
هنوز طالع برگشتهام به خوابستی
Шабӣ назора бидон шамъ анҷуман кардам
شبی نظاره بدان شمع انجمن کردم
Ҳануз зи оташи дил дидаам пробстӣ
هنوز ز آتش دل دیدهام پرآبستی
Ба гиря гуфтамаш аз рухи ниқоби як сӯ на
به گریه گفتمش از رخ نقاب یک سو نه
Ба ханда гуфт ки хуршед дар сҳобстӣ
به خنده گفت که خورشید در سحابستی
Зконаҳ бӯса занад пои шаҳи саворӣ ро
زکانه بوسه زند پای شه سواری را
Ки бо ту аз мадади бахти ҳам ркобстӣ
که با تو از مدد بخت همرکابستی
Ба хоки рехтае хӯн бегуноҳон ро
به خاک ریختهای خون بیگناهان را
Магар ба кеши ту хӯни рехтани сўобстӣ
مگر به کیش تو خون ریختن ثوابستی
Хушо ба ҳоли шаҳидӣ ки дар сафи маҳшар
خوشا به حال شهیدی که در صف محشر
Ба хӯни ноҳақ ӯ нохунати хзобстӣ
به خون ناحق او ناخنت خضابستی
Ҳадис қанд нишоед бар даҳон ту гуфт
حدیث قند نشاید بر دهان تو گفت
Ки дар миёнаи ин ҳар ду шукри обстӣ
که در میانهٔ این هر دو شکر آبستی
Фурӯғӣ аз асари партави муҳаббати дӯст
فروغی از اثر پرتو محبت دوست
Камӣни таҷаллии ман моҳу оФтобстӣ
کمین تجلی من ماه و آفتابستی