Масҷиди мақом аҷабаст , май хонаи ҷои мастӣ

مسجد مقام عجب است، می‌خانه جای مستی

Зин ҳар ду хона бигузаргар марди ҳақи парастӣ

زین هر دو خانه بگذر گر مرد حق‌پرستی

Кӣ бо ту метавон гуфт асрори нестӣ ро

کی با تو می‌توان گفت اسرار نیستی را

То мӯ ба мӯи асирӣ дар шҳрбнд ҳастӣ

تا مو به مو اسیری در شهربند هستی

Гар буии зулф ӯро аз бод ме шунидӣ

گر بوی زلف او را از باد می‌شنیدی

Шаб то саҳари зи шодии як ҷо наме нишастӣ

شب تا سحر ز شادی یک جا نمی‌نشستی

Тани даҳ ба ҳар балоеи онҷо ки мубталое

تن دِه به هر بلایی آنجا که مبتلایی

Сар кун ба ҳар ҷафоеи онҷо ки пои бастӣ

سر کن به هر جفایی آنجا که پای بستی

Дастӣ ки додӣ охир аз даст ман кашидӣ

دستی که دادی آخر از دست من کشیدی

Аҳдӣ ки бастии охир дар анҷумани шикастӣ

عهدی که بستی آخر در انجمن شکستی

Гар илми дӯстиро таълим ме гирифтӣ

گر علم دوستی را تعلیم می‌گرفتی

Пайванди дӯстонро ҳаргиз наме гусастӣ

پیوند دوستان را هرگز نمی‌گسستی

Дармон наме писандад ҳар дил ки дард додӣ

درمان نمی‌پسندد هر دل که درد دادی

Марҳам наме пазирад ҳар синае ки хстӣ

مرهم نمی‌پذیرد هر سینه‌ای که خستی

Бар остони ёрами баради осмони ғуборам

بر آستان یارم برد آسمان غبارم

Боло гирифт корам дар миннатҳои пастӣ

بالا گرفت کارم در منتهای پستی

Дидӣ дило ки охир бо садҳазори кӯшиш

دیدی دلا که آخر با صدهزار کوشش

Аз қайд ӯ нрстии вази банд ӯ нҷстӣ

از قید او نرستی وز بند او نجستی

Гар даст ман бигирад пери Муғон аҷаб нест

گر دست من بگیرد پیر مغان عجب نیست

Зеро ки ман надодами дастӣ ба ҳеҷ дастӣ

زیرا که من ندادم دستی به هیچ دستی

Ҳушёряти фурӯғӣ маълум нест гуё

هشیاریت فروغی معلوم نیست گویا

Мадҳуши чашми соқии маст май аластӣ

مدهوش چشم ساقی مست می الستی