Чаҳ хилоф сар зад аз мо ки дар сарои бастӣ

چه خلاف سر زد از ما که درِ سرای بستی

Бар душманон нишастӣ , дили дӯстони шикастӣ

برِ دشمنان نشستی، دلِ دوستان شکستی

Сари шонаро шикастам ба баҳонаи татовул

سرِ شانه را شکستم به بهانهٔ تطاول

Ки ба ҳалқаи ҳалқа зулфат накунад дроздстӣ

که به حلقه حلقه زلفت نکند درازدستی

зи ту хоҳиш ғаромат накунад танӣ ки киштӣ

ز تو خواهش غرامت نکند تنی که کُشتی

зи ту орзӯӣ марҳам накунад дилӣ ки хстӣ

ز تو آرزوی مرهم نکند دلی که خَستی

Касе аз хароба дил нагирифта боҷи ҳаргиз

کسی از خرابهٔ دل نگرفته باج هرگز

Ту бар он хароҷи бастӣ ва ба салтанат нишастӣ

تو بر آن خراج بستی و به سلطنت نشستی

Ба қаламравии муҳаббат дар хона Эй нарафтӣ

به قلمروی محبت درِ خانه‌ای نرفتی

Ки ба покӣ аш нарафтӣ ва ба сахтиаш нбстӣ

که به پاکی‌اش نرُفتی و به سختی‌اش نبستی

Ба камол аҷз гуфтам ки ба лаб расед ҷонам

به کمالِ عجز گفتم که به لب رسید جانم

зи ғурур ноз гуфтӣ ки магар ҳануз ҳастӣ

ز غرور ناز گفتی که مگر هنوز هستی

зи тавоф каъба бигузар , ту ки ҳақ наме шиносӣ

ز طواف کعبه بگذر، تو که حق نمی‌شناسی

Ба дар кунишати манишин ту ки бут наме парастӣ

به در کنشت منشین تو که بت نمی‌پرستی

Ту ки тарк сар нагуфтӣ зи пайаш чигуна рафтӣ

تو که ترک سر نگفتی ز پی‌اش چگونه رفتی

Ту ки нақди ҷони надодии зи ғамаш чигуна рстӣ

تو که نقدِ جان ندادی ز غمش چگونه رَستی

Агарат ҳавоӣ тоҷ аст бабўс хоки поиш

اگرت هوای تاج است ببوس خاک پایش

Ки бад-ӣни мақом олӣ нарисӣ магари зи пастӣ

که بدین مقام عالی نرسی مگر ز پستی

Магар аз даҳони соқӣ мададӣ расад вагарна

مگر از دهان ساقی مددی رسد وگرنه

Кас аз ин шароб боқӣ нарасад ба ҳеҷ мастӣ

کس از این شرابِ باقی نرسد به هیچ مستی

Магар аз изор сар зад хати он писари фурӯғӣ

مگر از عذار سر زد خط آن پسر فروغی

Ки ба сад ҳазор тундии зи каманди шавқи ҷустӣ

که به صد هزار تندی ز کمند شوق جستی