Бо ман агар хоҷа сиррӣ доштӣ

با من اگر خواجه سری داشتی

Ҳар сар мӯем ҳунарӣ доштӣ

هر سر مویم هنری داشتی

Бар ту шудӣ сари аноолҳқи аён

بر تو شدی سر اناالحق عیان

Гар зи ҳақиқат хабарӣ доштӣ

گر ز حقیقت خبری داشتی

Ғарқ шудӣ сокини байти алҳзн

غرق شدی ساکن بیت الحزن

Чун ман агар чашм тарӣ доштӣ

چون من اگر چشم تری داشتی

Қатъ назар кардамӣ аз коинот

قطع نظر کردمی از کاینات

Ҷониби мангар назарӣ доштӣ

جانب من گر نظری داشتی

Дидӣ агар моҳи марои офтоб

دیدی اگر ماه مرا آفتاب

Дидаи ҳасрат нигарӣ доштӣ

دیدهٔ حسرت نگری داشتی

Кӣ ғамӣ аз рӯзи ҷазои доштам

کی غمی از روز جزا داشتم

Шоми ғамашгар саҳарӣ доштӣ

شام غمش گر سحری داشتی

Рӯй туро моҳи фалаки хўондмӣ

روی تو را ماه فلک خواندمی

Гар лаби ҳам чун шукрӣ доштӣ

گر لب هم چون شکری داشتی

Қади туро сарв чаман гуфтамӣ

قد تو را سرو چمن گفتمی

Гар рухи ҳам чун қамарӣ доштӣ

گر رخ هم چون قمری داشتی

Кишти марои ҳасрати он нотавон

کشت مرا حسرت آن ناتوان

Каши ту ба болин гузарӣ доштӣ

کش تو به بالین گذری داشتی

Дар дили он моҳ чаҳ будӣ агар

در دل آن ماه چه بودی اگر

Оҳи фурӯғӣ асарӣ доштӣ

آه فروغی اثری داشتی