Дигар фурӯд наёяд серум ба ҳеҷ камандӣ

دگر فرود نیاید سرم به هیچ کمندی

Алоқаи ту халосам намӯд , аз ҳамаи бандӣ

علاقهٔ تو خلاصم نمود ، از همه بندی

Ғамӣ намонда маро бо вуҷӯди зулфи ту оре

غمی نمانده مرا با وجود زلف تو آری

Гузида мор наларзад дилаш ба ҳеҷ газандӣ

گزیده مار نلرزد دلش به هیچ گزندی

Сиррӣ ба теғ ту додам дареғ агар напазирӣ

سری به تیغ تو دادم دریغ اگر نپذیری

Дилӣ ба захми ту бастами фиғон агар напасандӣ

دلی به زخم تو بستم فغان اگر نپسندی

Кадом дом наҳодӣ ки тоирӣ нагирифтӣ

کدام دام نهادی که طایری نگرفتی

Кадоми тири кушодӣ ки хастае нФкндӣ

کدام تیر گشادی که خسته‌ای نفکندی

Гуҳии зи ғамзаи чашмат чаҳ хонаҳо ки нарафтӣ

گهی ز غمزهٔ چشمت چه خانه‌ها که نرفتی

Гуҳии зи тешаи нозат чаҳ решаҳо ки накундӣ

گهی ز تیشهٔ نازت چه ریشه‌ها که نکندی

зи шарми талъати рахшони хусуфи моҳи тамомӣ

ز شرم طلعت رخشان خسوف ماه تمامی

зи рашки қомати мавзуни шикасти сарви баландӣ

ز رشک قامت موزون شکست سرو بلندی

Чунин равиш ки ту дорӣ чаро ба сарв нанозӣ

چنین روش که تو داری چرا به سرو ننازی

Чунин даҳан ки ту дорӣ чаро ба ғунчаи нхндӣ

چنین دهن که تو داری چرا به غنچه نخندی

Алоҷи чашми бад андеш карда донаи холат

علاج چشم بد اندیش کرده دانهٔ خالت

Чаҳ эҳтиёҷ ки бар оташ афкананд сапандӣ

چه احتیاج که بر آتش افکنند سپندی

Бабанд дасти фалакро , бирез хӯни маликро ,

ببند دستِ فلَک را، بِریز خونِ ملَک را،

Ҳама асир каманданд ва ту савори самандӣ

همه اسیر کمندند و تو سوار سمندی

Фурӯғӣ аз ситамат чун ба шаҳриёр нанолад

فروغی از ستمت چون به شهریار ننالد

Каз остони ту навмед рафт аз пас чанде

کز آستان تو نومید رفت از پس چندی

Сутӯдаи носрдини шаҳи хдоигони макрам

ستوده ناصردین شه خدایگان مکرم

Ки ғайри баҳри зи дасташ надидаам гилаи мандӣ

که غیر بحر ز دستش ندیده‌ام گله‌مندی