Ту шукри лаб ки бо хусрави басии ширини сухани дорӣ

تو شکر لب که با خسرو بسی شیرین سخن داری

Куҷои огоҳӣ аз шӯридаи ҳол кӯҳ кун дорӣ

کجا آگاهی از شوریده حال کوه کن داری

Маро аз анҷуман дар гӯшаи хилвати ншонидӣ

مرا از انجمن در گوشهٔ خلوت نشانیدی

Вале бо муддаии хуши хилватӣ дар анҷумани дорӣ

ولی با مدعی خوش خلوتی در انجمن داری

Ман он шаҳрам ки сайлоби муҳаббати сохт вайронам

من آن شهرم که سیلاب محبت ساخت ویرانم

Ту он ганҷӣ ки дар вайронаи дилҳо ватани дорӣ

تو آن گنجی که در ویرانهٔ دلها وطن داری

Нахоҳӣ бар сари хок ман омад рӯзи маҳшари ҳам

نخواهی بر سر خاک من آمد روز محشر هم

Ки аз ҳар сӯи ҳазорон куштаи хунини кафани дорӣ

که از هر سو هزاران کشتهٔ خونین کفن داری

Гирифтори камандат тоза гардидам ба умедӣ

گرفتار کمندت تازه گردیدم به امیدی

Ки лутф бениҳоят бо асирони куҳани дорӣ

که لطف بی نهایت با اسیران کهن داری

Агар аз пардаи розам ошкоро шуд чаҳ ғам дорам

اگر از پرده رازم آشکارا شد چه غم دارم

Ки пинҳон аз ҳамаи олами нигоҳии сӯии ман дорӣ

که پنهان از همه عالم نگاهی سوی من داری

Ҳам аз мӯии ту побстми ҳам аз буии ту сармастам

هم از موی تو پابستم هم از بوی تو سرمستم

Ки сунбул дар самани дорӣу гул дар перҳани дорӣ

که سنبل در سمن داری و گل در پیرهن داری

Ту ҳам Юсуф кунӣ дар чоҳ ва ҳам аз чаҳ кашии берун

تو هم یوسف کنی در چاه و هم از چه کشی بیرون

Ки ҳам чоҳи зқни дорӣ ва ҳам мишкӣни расани дорӣ

که هم چاه ذقن داری و هم مشکین رسن داری

Камондорӣ надидам дар камӣни гоҳи назар чун ту

کمانداری ندیدم در کمین گاه نظر چون تو

Ки дилҳоро нишони ғамза новак фикан дорӣ

که دلها را نشان غمزهٔ ناوک فکن داری

Сазадгар қадар қимат башиканӣ анбари фурӯашон ро

سزد گر قدر قیمت بشکنی عنبر فروشان را

Ки хати анбарину турраи анбари шикани дорӣ

که خط عنبرین و طره عنبر شکن داری

Наҷот аз талхи комӣ ме тавон додани фурӯғӣ ро

نجات از تلخ کامی می‌توان دادن فروغی را

Ки ҳам шукр фишон ёқӯт ва ҳам ширини даҳани дорӣ

که هم شکر فشان یاقوت و هم شیرین دهن داری