Гуфтӣ ки вақти саҳар сӯят кунам гузарӣ

گفتی که وقت سحر سویت کنم گذری

Тарсами з пай нарасад ин шомро саҳарӣ

ترسم ز پی نرسد این شام را سحری

Хоҳам ки бо ту шабӣ дар парда бода хӯрам

خواهم که با تو شبی در پرده باده خورم

Гар хӯн ман бихӯрӣ вар пардаам бадарӣ

گر خون من بخوری ور پرده‌ام بدری

Оғоз ҳар тарабии анҷом ҳар талабӣ

آغاز هر طربی انجام هر طلبی

Ҳам моҳи нӯши лабӣ ва ҳам сару симбрӣ

هم ماه‌نوش لبی و هم سرو سیمبری

Сарчашмаи намакии хуршед на фалакӣ

سرچشمهٔ نمکی خورشید نه فلکی

Ҳам фитнаи мулкии ҳам офати башарӣ

هم فتنهٔ ملکی هم آفت بشری

Дили банду дили гусалӣ , дар дилбарӣ мислӣ

دل‌بند و دل‌گسلی، در دلبری مثلی

Ҳам дар ҳузури дилии ҳам ғоиб аз назарӣ

هم در حضور دلی هم غایب از نظری

Бепардагар қадамии сӯии чамани бчмӣ

بی پرده گر قدمی سوی چمن بچمی

Ҳам ҷайби ғунчаи дарии ҳам оби гули бабрӣ

هم جیب غنچه دری هم آب گل ببری

Бигушо ба базлаи даҳани нарх шукр башикан

بگشا به بذله دهن نرخ شکر بشکن

Зеро ки вақти сухани ширинтар аз шукрӣ

زیرا که وقت سخن شیرین‌تر از شکری

Дар шоҳи роҳи талаб ҷонам расед ба лаб

در شاه‌راه طلب جانم رسید به لب

Лекини зи сари лабат ҳеҷам нашуд хабарӣ

لیکن ز سر لبت هیچم نشد خبری

Дар айн хусравем мамлук хеш бихон

در عین خسرویم مملوک خویش بخوان

Афзӯда кун зи карам бар қадари ман қадре

افزوده کن ز کرم بر قدر من قدری

Ёрб миёни туро ҳеҷ офатӣ нарасад

یارب میان تو را هیچ آفتی نرسد

Каз баҳри куштани ман хуши бастае камарӣ

کز بهر کشتن من خوش بسته‌ای کمری

Ҳар дами зи шавқи лабат дар хӯни тапидаи дилӣ

هر دم ز شوق لبت در خون تپیده دلی

Ҳар сӯи зи дасти ғамат дар пои фитодаи сиррӣ

هر سو ز دست غمت در پا فتاده سری

То кӣ хабар нашӯй аз ҳоли хастаи дилон

تا کی خبر نشوی از حال خسته‌دلان

Гуё зи адли малики як бора бе хабарӣ

گویا ز عدل ملک یک باره بی خبری

Султон рӯй замин бахшанда носрдин

سلطان روی زمین بخشنده ناصردین

Каз ҷӯад муттасилаш рафт об ҳар гуҳарӣ

کز جود متصلش رفت آب هر گهری

Моҳӣ ки тира намӯд рӯзи фурӯғии худ

ماهی که تیره نمود روز فروغی خود

Аз ваии надидаи фалаки тобандатар қамарӣ

از وی ندیده فلک تابنده ‌تر قمری