Лаби ширини туро доданд то шукр биафшонӣ

لب شیرین تو را دادند تا شکر بیفشانی

Пас онгаҳ ҷони ширинро ба шикархандаи бастоне

پس آنگه جان شیرین را به شکرخنده بستانی

Мусулмони зодаи натавонад ки рӯй аз қибла гирданд

مسلمان زاده نتواند که روی از قبله گرداند

Ман аз ту рӯи нгрдонмгар аз ман рӯ бигардоне

من از تو رو نگردانم گر از من رو بگردانی

Ман аз хоки сари Кувайт ба хорӣ бар наме хезам

من از خاک سر کویت به خاری بر نمی‌خیزم

Гарм бар оташ сӯзанда бархезӣ ва бинишонӣ

گرم بر آتش سوزنده برخیزی و بنشانی

Ман аз сарви баландати нгслми пайванди улфат ро

من از سرو بلندت نگسلم پیوند الفت را

Гар аз бехам биндозӣ вагар шохам бисӯзоне

گر از بیخم بیندازی و گر شاخم بسوزانی

зи доғӣ то насӯзӣ сӯзи доғамро наме ёбӣ

ز داغی تا نسوزی سوز داغم را نمی‌یابی

Ба дардӣ то науфтӣ сари дардамро наме доне

به دردی تا نیفتی سر دردم را نمی‌دانی

Ба миннати захми корӣ хӯрдаам аз сахти бозуе

به منت زخم کاری خورده‌ام از سخت بازویی

Ба сахтии аҳди улфат бастаам бо сусти паймонӣ

به سختی عهد الفت بسته‌ام با سست پیمانی

Дили саргаштаи ман толеъи баргашта Эй дорад

دل سرگشتهٔ من طالع برگشته‌ای دارد

Ки бар мегардад аз майдон ҳар баргаштаи мижгонӣ

که بر می‌گردد از میدان هر برگشته مژگانی

Ман аз ҷамъияти зулфии парешонам ки ме мӯед

من از جمعیت زلفی پریشانم که می‌موید

Ба ҳар тораши гирифторӣ , ба ҳар мӯяши парешоне

به هر تارش گرفتاری، به هر مویش پریشانی

Дили бишкастаро бастам ба тори зулфи тарсое

دل بشکسته را بستم به تار زلف ترسایی

Ба даст кофарӣ додам гиребони мусулмонӣ

به دست کافری دادم گریبان مسلمانی

Дами пери Муғонро ёд кун , ҷоми дамодами зан

دم پیر مغان را یاد کن، جام دمادم زن

Ба ҳар корӣ ки натавонӣ ба ҳар дардӣ ки дармонӣ

به هر کاری که نتوانی به هر دردی که درمانی

Қадам дар ҳалқаи озодагон вақте туоне зад

قدم در حلقهٔ آزادگان وقتی توانی زد

Ки қалбиро ниёзорӣу ҷониро наранҷоне

که قلبی را نیازاری و جانی را نرنجانی

Магари зини ҳиммати олии расм бар авҷи хушҳолӣ

مگر زین همت عالی رسم بر اوج خوشحالی

Ки дар айни гадои малик дил додам ба султонӣ

که در عین گدایی ملک دل دادم به سلطانی

Фурӯғии шуҳра ҳар шаҳр шуд шеърам ба ширинӣ

فروغی شهرهٔ هر شهر شد شعرم به شیرینی

Ки дар гуфтори ширин хусравам дода сети фурмоне

که در گفتار شیرین خسروم داده‌ست فرمانی

Хдиўи додгустари Носириддини шоҳи дайн парвар

خدیو دادگستر ناصرالدین شاه دین پرور

Ки монандаши надидаи сети осмон дар ҳеҷ давроне

که مانندش ندیده‌ست آسمان در هیچ دورانی