Дӯшина худ шунидам як нукта аз даҳоне
دوشینه خود شنیدم یک نکته از دهانی
Аммо наметавон гуфт бо ҳеҷ нуктаи доне
اما نمیتوان گفت با هیچ نکتهدانی
Асрори ишқам охир афтод бар забонҳо
اسرار عشقم آخر افتاد بر زبانها
Аз бас ки васф ӯро гуфтам ба ҳар забонӣ
از بس که وصف او را گفتم به هر زبانی
Ҳар шомгаҳ ба ёдаш хуфтам ба лолаи зорӣ
هر شامگه به یادش خفتم به لالهزاری
Ҳар субҳи дам ба бӯяш рафтам ба бӯстонӣ
هر صبح دم به بویش رفتم به بوستانی
Тухми вафоӣ ӯро киштам ба ҳар заминӣ
تخم وفای او را کشتم به هر زمینی
Хори ҷафоӣ ӯро хӯрдам ба ҳар замонӣ
خار جفای او را خوردم به هر زمانی
Дар гарданам фиканда сети гесуӣ ӯ камандӣ
در گردنم فکندهست گیسوی او کمندی
Бар куштанам кашида сети абрӯӣ ӯ камоне
بر کشتنم کشیدهست ابروی او کمانی
Пайкони ишқи ҷонон то пар нишаста бурҷон
پیکان عشق جانان تا پر نشسته برجان
Ҳаргизи чунин хадангӣ нанашаста бар нишоне
هرگز چنین خدنگی ننشسته بر نشانی
Дар олами ҷавонӣ корӣ наомад аз ман
در عالم جوانی کاری نیامد از من
Дастӣ задам ба перӣ дар домани ҷавонӣ
دستی زدم به پیری در دامن جوانی
Дар водии муҳаббати ҳоли дилам чаҳ пурсӣ
در وادی محبت حال دلم چه پرسی
Кардӣ фитода дидам дунболи корвонӣ
گردی فتاده دیدم دنبال کاروانی
эй он ки зери теғаши умеди раҳми дорӣ
ای آن که زیر تیغش امید رحم داری
Тарсам накарда бошӣ раҳмӣ ба хастаи ҷонӣ
ترسم نکرده باشی رحمی به خسته جانی
Бар бастаи саҳари чашмаши дасти қавии дилон ро
بر بسته سحر چشمش دست قوی دلان را
Зӯри ин чунин ки дидаи сет онгаҳ зи нотавонӣ
زور این چنین که دیدهست آنگه ز ناتوانی
Гар бо парии надории нисбат чаро ҳамеша
گر با پری نداری نسبت چرا همیشه
Дар хотирами Муқӣмии ваз дидаам наоне
در خاطرم مقیمی وز دیدهام نهانی
Сафҳои дилбаронро бар икдгри шикастӣ
صفهای دلبران را بر یکدگر شکستی
Гуё камӣни ғуломӣ аз хусрави ҷаҳонӣ
گویا کمین غلامی از خسرو جهانی
Шоҳи сарир тамкин бахшанда Носириддин
شاه سریر تمکین بخشنده ناصرالدین
Каз даст ӯ намонда сети гавҳар ба ҳеҷ конӣ
کز دست او نماندهست گوهر به هیچ کانی
Яздон ба ман фурӯғӣ ҳар лаҳзаи сад лисон дод
یزدان به من فروغی هر لحظه صد لسان داد
То мадҳи сояашро гӯям ба ҳар лисонӣ
تا مدح سایهاش را گویم به هر لسانی