Хуши он ки ҳалқаҳои сари зулфи вокнӣ

خوش آن که حلقه‌های سر زلف واکنی

Девонагони силсилаи ?утро раҳо кунӣ

دیوانگان سلسله‌ات را رها کنی

Кори ҷунуни мо ба тамошо кашида аст

کار جنون ما به تماشا کشیده است

Яъне ту ҳам биё ки тамошоӣ мо кунӣ

یعنی تو هم بیا که تماشای ما کنی

Кардӣ сиёҳи зулфи дўторо ки дар ғамат

کردی سیاه زلف دوتا را که در غمت

Мӯем сифедсозӣу пуштам дўто кунӣ

مویم سفید سازی و پشتم دوتا کنی

Ту аҳд кардае ки нишоне ба хӯни маро

تو عهد کرده‌ای که نشانی به خون مرا

Ман ҷаҳд кардаам ки ба аҳдат вафо кунӣ

من جهد کرده‌ام که به عهدت وفا کنی

Ман дили зи абрӯӣ ту набарам ба ростӣ

من دل ز ابروی تو نبرم به راستی

Бо теғи каҷ агар серум аз тан ҷудо кунӣ

با تیغ کج اگر سرم از تن جدا کنی

Гар умри ман вафо кунад эй тарки тундхуӣ

گر عمر من وفا کند ای ترک تندخوی

Чандон вафо кунам ки ту тарк ҷафо кунӣ

چندان وفا کنم که تو ترک جفا کنی

Сар то қадами нишонаи тир ту гашта ам

سر تا قدم نشانهٔ تیر تو گشته‌ام

Тирӣ худо накарда мабодо хато кунӣ

تیری خدا نکرده مبادا خطا کنی

То кӣ дар интизори қиёмат тавон нишаст

تا کی در انتظار قیامت توان نشست

Бархез то ҳазор қиёмат ба по кунӣ

برخیز تا هزار قیامت به پا کنی

Доне ки чист ҳосили анҷоми ошиқӣ

دانی که چیست حاصل انجام عاشقی

Ҷононаро бибинӣу ҷонро фидо кунӣ

جانانه را ببینی و جان را فدا کنی

Шукронае ки шоҳ накӯён шудӣ ба ҳасан

شکرانه‌ای که شاه نکویان شدی به حسن

Май бояд илтифот ба ҳол гадо кунӣ

می‌باید التفات به حال گدا کنی

Ҳайф оядам каз он лаби ширини базлаи гӯй

حیف آیدم کز آن لب شیرین بذله‌گوی

Алои санои хусрав кшўргшо кунӣ

الا ثنای خسرو کشورگشا کنی

Зилли илоҳи носрдини шоҳи додгар

ظل اله ناصردین شاه دادگر

Каз сидқ боядаш ҳама вақте дуо кунӣ

کز صدق بایدش همه وقتی دعا کنی

Шоҳо ҳамеша дасти ту болои ганҷи бод

شاها همیشه دست تو بالای گنج باد

Ман ҳай ғазал сароем ва ту ҳай ато кунӣ

من هی غزل سرایم و تو هی عطا کنی

Офоқро гирифт фурӯғии фурӯғи ту

آفاق را گرفت فروغی فروغ تو

Вақтаст агар ба дидаи афлок ҷо кунӣ

وقت است اگر به دیدهٔ افلاک جا کنی