Дар шаҳр агар ту шоҳиди ширин гузар кунӣ

در شهر اگر تو شاهد شیرین گذر کنی

Шаҳрӣ ба як мушоҳидаи зер ва зибр кунӣ

شهری به یک مشاهده زیر و زبر کنی

Хуши он ки аз камӣн ба дар оеи камон ба даст

خوش آن که از کمین به در آیی کمان به دست

Вази тири ғамзаи кори маро мухтасар кунӣ

وز تیر غمزه کار مرا مختصر کنی

Шабгар ба ҷои шамъи нишинии миёни ҷамъ

شب گر به جای شمع نشینی میان جمع

Парвонаи вуҷӯди марои шуъла вар кунӣ

پروانهٔ وجود مرا شعله‌ور کنی

Огаҳи шӯии зи хоки риёзати кашони ишқ

آگه شوی ز خاک ریاضت‌کشان عشق

Гар дар балои ҳиҷри шабиро саҳар кунӣ

گر در بلای هجر شبی را سحر کنی

Гар бенгарӣ ба чоҳи занхдони хештан

گر بنگری به چاه زنخدان خویشتن

Ёқӯбро зи Юсуфи худ бо хабар кунӣ

یعقوب را ز یوسف خود با خبر کنی

Бӯят агар ба маҷмаъ рӯҳонӣон расад

بویت اگر به مجمع روحانیان رسد

Он ҷамъро зи мӯии худ ошуфта тар кунӣ

آن جمع را ز موی خود آشفته‌تر کنی

Марданд ошиқони зи нахустин нигоҳи ту

مردند عاشقان ز نخستین نگاه تو

Ҳоҷат бидон нашуд ки нигоҳ дигар кунӣ

حاجت بدان نشد که نگاه دگر کنی

Набӯд аҷаб агар ба чунин чашмҳои маст

نبود عجب اگر به چنین چشمهای مست

Оҳанги хӯни мардуми соҳиб назар кунӣ

آهنگ خون مردم صاحب نظر کنی

Дидӣ дило ки бар сари кӯии паривашон

دیدی دلا که بر سر کوی پریوشان

Нагузошт оби дида ки хокӣ ба сар кунӣ

نگذاشت آب دیده که خاکی به سر کنی

Новаки занон батон камони каши зи чобукӣ

ناوک زنان بتان کمان کش ز چابکی

Фурсат намедиҳанд ки ҷонро сипар кунӣ

فرصت نمی‌دهند که جان را سپر کنی

Гар коми хоҳӣ аз лаби лаълаши Фрўғё

گر کام خواهی از لب لعلش فروغیا

Бояд зи ашки домани худ пар гуҳар кунӣ

باید ز اشک دامن خود پر گهر کنی