Чун ба рухи чини сари зулф чилипо фиканӣ
چون به رخ چین سر زلف چلیپا فکنی
Серуми он бахт надорад ки ту дар по фиканӣ
سرم آن بخت ندارد که تو در پا فکنی
То ба кӣ бори хами зулфи кашӣ бар сари дӯш
تا به کی بار خم زلف کشی بر سر دوش
Кош бурдорӣ ва бар гардани дил ҳо фиканӣ
کاش برداری و بر گردن دلها فکنی
Уқдаҳоӣ ки бидон турра парчин зада Эй
عقدههایی که بدان طرهٔ پرچین زدهای
Кош бигушое ва дар сунбул раъно фиканӣ
کاش بگشایی و در سنبل رعنا فکنی
Чун ба ҳам брФкнии турраи машки афшон ро
چون به هم برفکنی طرهٔ مشکافشان را
Оташӣ дар ҷигари анбар Соро фиканӣ
آتشی در جگر عنبر سارا فکنی
Гар ту зебои санам аз пардаи даройии рӯзӣ
گر تو زیبا صنم از پرده درآیی روزی
Кори хосони ҳарамро ба килисо фиканӣ
کار خاصان حرم را به کلیسا فکنی
Вақте ар сояи болои ту бар хок уфтад
وقتی ار سایهٔ بالای تو بر خاک افتد
Хокро дар талаби олам боло фиканӣ
خاک را در طلب عالم بالا فکنی
Гуфтӣ имрӯзи даҳуми коми дили нокомат
گفتی امروز دهم کام دل ناکامت
Оҳ агар ваъдаи имрӯз ба фардо фиканӣ
آه اگر وعدهٔ امروز به فردا فکنی
Гар ту Юсуфи сифат аз хона ба бозори ое
گر تو یوسفصفت از خانه به بازار آیی
Дили шаҳрии ҳама бар оташ савдо фиканӣ
دل شهری همه بر آتش سودا فکنی
Теғи абрӯии туро ин ҳама пардохта анд
تیغ ابروی تو را این همه پرداختهاند
Ки сари душмани дорои саф оро фиканӣ
که سر دشمن دارای صفآرا فکنی
Носириддини шаҳи ғозӣ ки сипеҳраш гуяд
ناصرالدین شه غازی که سپهرش گوید
Бош то рӯзии замингирӣ ва аъдо фиканӣ
باش تا روزی زمین گیری و اعدا فکنی
Чораи он дил бераҳм фурӯғӣ накунӣ
چارهٔ آن دل بیرحم فروغی نکنی
Гар зи оҳи саҳарии рахна ба хоро фиканӣ
گر ز آه سحری رخنه به خارا فکنی