зи васлу ҳиҷри худ осоишу азоби манӣ

ز وصل و هجر خود آسایش و عذاب منی

Туе ки мояи таскину изтироби манӣ

تویی که مایهٔ تسکین و اضطراب منی

Ду ҳафтаи моҳу фурӯзандаи офтоби манӣ

دو هفته ماه و فروزنده آفتاب منی

зи дафтари ду ҷаҳони фарди интихоби манӣ

ز دفتر دو جهان فرد انتخاب منی

Шикастагӣат мабод эй ниҳоли боғи мурод

شکستگیت مباد ای نهال باغ مراد

Чаро ки хостаи дидаи пари оби манӣ

چرا که خواستهٔ دیدهٔ پر آب منی

зи сайли ҳодиса ёрб харобяти мрсод

ز سیل حادثه یارب خرابیت مرساد

Ки ганҷи хонаи кунҷи дили хароби манӣ

که گنج خانهٔ کنج دل خراب منی

Ман аз балои муҳаббат чигуна пӯшами чашм

من از بلای محبت چگونه پوشم چشم

Ки аз ду чашми фусунгари балои хоби манӣ

که از دو چشم فسونگر بلای خواب منی

Агар диранги надорӣ ба базми ман на аҷаб

اگر درنگ نداری به بزم من نه عجب

Аз он ки тундтар аз умри пуршитоби манӣ

از آن که تندتر از عمر پرشتاب منی

зи дастат эй ғами ҳиҷрони маро халосӣ ҳаст

ز دستت ای غم هجران مرا خلاصی هست

Магар ки кайфари аъмоли носавоби манӣ

مگر که کیفر اعمال ناصواب منی

Гсстгит мабод эй шикастаи зулф нигор

گسستگیت مباد ای شکسته زلف نگار

Агар чаҳ офати колои сабру тоби манӣ

اگر چه آفت کالای صبر و تاب منی

Ҳисобат эй шаби ҳиҷрон ба сар наме ояд

حسابت ای شب هجران به سر نمی‌آید

Ки рӯзномаи андӯҳ бе ҳисоби манӣ

که روزنامهٔ اندوه بی حساب منی

Ҷуз аз лаби ту фурӯғӣ ҳикоят накунад

جز از لب تو فروغی حکایت نکند

Ки зеби дафтару ороиши китоби манӣ

که زیب دفتر و آرایش کتاب منی