Аввалам ром намӯдӣ ба дили оромӣ ҳо

اولم رام نمودی به دل آرامی‌ها

Охирами сӯхтӣ аз ҳасрати нокомӣ ҳо

آخرم سوختی از حسرت ناکامی‌ها

Туу нӯшидани паймонау хушнӯдии дил

تو و نوشیدن پیمانه و خشنودی دل

Ман вхок дар май хонау бадномӣ ҳо

من وخاک در می‌خانه و بدنامی‌ها

Чашми сари масти ту то соқӣ ҳушёрон аст

چشم سر مست تو تا ساقی هشیاران است

Кӣ тавон даст кашид аз қадаҳи ошомӣ ҳо

کی توان دست کشید از قدح آشامی‌ها

Қадамӣ ранҷа кун эй сарви самани соқ ба боғ

قدمی رنجه کن ای سرو سمن ساق به باغ

Тоснўбр назанад лофи хуши андомӣ ҳо

تاصنوبر نزند لاف خوش اندامی ها

намехӯрд мурғи дил аз даврии холу хати ту

می‌خورد مرغ دل از دوری خال و خط تو

Ғам бедонагӣу ҳасрат бедомӣ ҳо

غم بی دانگی و حسرت بی‌دامی‌ها

Оқибати чашм ман афтод бидон талъати нек

عاقبت چشم من افتاد بدان طلعت نیک

Чашми бади давр аз ин неки саранҷомӣ ҳо

چشم بد دور از این نیک سرانجامی‌ها

Сару пои оташам аз ишқи фурӯғии лекин

سر و پا آتشم از عشق فروغی لیکن

Пухтагӣ ҳо натавон кард бад-ӣни хомӣ ҳо

پختگی‌ها نتوان کرد بدین خامی‌ها

Хониш
ғзл шморҳ 51 — ъндлӣб