Кунун ки соҳиби мижгони шӯху чашми сиёҳӣ

کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی

Нигоҳи дори дилиро ки бардае ба нигоҳӣ

نگاه دار دلی را که برده‌ای به نگاهی

Муқӣми кӯии ту ташвиши субҳ ва шом надорад

مقیم کوی تو تشویش صبح و شام ندارد

Ки дар биҳишт на солӣ муайянаст ва на моҳӣ

که در بهشت نه سالی معین است و نه ماهی

Чу дар ҳузури ту имону куфр роҳ надорад

چو در حضور تو ایمان و کفر راه ندارد

Чаҳ масҷидӣ чаҳ кнштӣ , чаҳ тоъатӣ чаҳ гуноҳӣ

چه مسجدی چه کنشتی، چه طاعتی چه گناهی

Мада ба дасти сипоҳи фироқи малики дилам ро

مده به دست سپاه فراق ملک دلم را

Ба шукри он ки дар иқлӣми ҳасан бар ҳамаи шоҳӣ

به شکر آن که در اقلیم حسن بر همه شاهی

Бад-ӣни сифат ки з ҳар сӯ кашидае сафи мижгон

بدین صفت که ز هر سو کشیده‌ای صف مژگان

Ту як савори туоне задан ба қалби сипоҳӣ

تو یک سوار توانی زدن به قلب سپاهی

Чигуна бар сари оташ спндўор насузам

چگونه بر سر آتش سپندوار نسوزم

Ки шавқи хол ту дорад маро ба ҳоли табоҳӣ

که شوق خال تو دارد مرا به حال تباهی

Ба ғайри синаи сад чоки хеш дар сафи маҳшар

به غیر سینهٔ صد چاک خویش در صف محشر

Шаҳид ишқ нахоҳад на шоҳидӣ , на гувоҳӣ

شهید عشق نخواهد نه شاهدی، نه گواهی

Агар сабоҳ қиёмат бибинӣ он руху қомат

اگر صباح قیامت ببینی آن رخ و قامت

Ҷамол ҳур наҷӯӣ , висол сидра нахоҳӣ

جمال حور نجویی، وصال سدره نخواهی

Равостгар ҳамаи умраш ба интизори сроид

رواست گر همه عمرش به انتظار سرآید

Касе ки ҷон ба иродат надода бар сари роҳӣ

کسی که جان به ارادت نداده بر سر راهی

Тасаллии дили худ май даҳум ба малики муҳаббат

تسلی دل خود می‌دهم به ملک محبت

Гуҳӣ ба донаи ашкӣ , гуҳӣ ба шуълаи оҳӣ

گهی به دانهٔ اشکی، گهی به شعله آهی

Фитод тобиши меҳри маӣ ба ҷони фурӯғӣ

فتاد تابش مهر مهی به جان فروغی

Чунон ки барқ таҷаллӣ фитад ба хирмани коҳӣ

چنان که برق تجلی فتد به خرمن کاهی