Дӯш дар оғӯшам омад он маи Нахшаб

دوش در آغوشم آمد آن مه نخشب

Кош ки ҳаргиз саҳар намешудӣ ин шаб

کاش که هرگز سحر نمی‌شدی این شب

Маҳвашӣ аз меҳр дар канор ман омад

مهوشی از مهر در کنار من آمد

Чун қамари андари миёни хонаи ақраб

چون قمر اندر میان خانهٔ عقرب

Ишқ ба ҷое марои расонад ки онҷо

عشق به جایی مرا رساند که آنجا

Гардиш гардун набӯду тобиши кавкаб

گردش گردون نبود و تابش کوکب

Ҳаст ба сар то ҳавои каъбаи мақсӯд

هست به سر تا هوای کعبه مقصود

Кӯшиши рокиб хушасту ҷунбиши мураккаб

کوشش راکب خوش است و جنبش مرکب

То карам соқӣасту бодаи боқӣ

تا کرم ساقی است و بادهٔ باقی

Ком дамодам бигиру ҷоми лаболаб

کام دمادم بگیر و جام لبالب

Лоф тақарруб мазан ба ҳазрати ҷонон

لاف تقرب مزن به حضرت جانان

Зон ки хамӯшанд бандагони муқарраб

زان که خموشند بندگان مقرب

Ҳам дили хусрави шикаст ва ҳам сари Фарҳод

هم دل خسرو شکست و هم سر فرهاد

Ишваи ширини тундхуии шукри лаб

عشوهٔ شیرین تندخوی شکر لب

Он ки хабардор шуд зи масъалаи ишқ

آن که خبردار شد ز مسالهٔ عشق

Кор надорад ба ҳеҷ миллату мазҳаб

کار ندارد به هیچ ملت و مذهب

Рӯзи марои тираи сохт ҷаъди мънбр

روز مرا تیره ساخت جعد معنبر

Захми маро тоза кард анбари ашҳб

زخم مرا تازه کرد عنبر اشهب

Ҳеҷ муродами надоди хондани аврод

هیچ مرادم نداد خواندن اوراد

Ёр нашуд меҳрбони зи гуфтан ёрб

یار نشد مهربان ز گفتن یارب

Симброни толиби заранди фурӯғӣ

سیمبران طالب زرند فروغی

Ҷайб малик дорад ин дуои муҷарраб

جیب ملک دارد این دعای مجرب

Коргшои замонаи носрдини шоҳ

کارگشای زمانه ناصردین شاه

Он ки дуои гӯй ӯ расед ба матлаб

آن که دعا گوی او رسید به مطلب