Ҳар гуҳи он хусрави заррини камар аз ҷо бархест

هر گه آن خسرو زرین کمر از جا برخاست

Осмон гуфт ки қурси қамар аз ҷо бар хост

آسمان گفت که قرص قمر از جا بر خاست

Гар бисот май ва маъшӯқ набошад ба миён

گر بساط می و معشوق نباشد به میان

Ба чаҳ умеди тавон ҳар саҳар аз ҷо бар хост

به چه امید توان هر سحر از جا بر خاست

Магари он сарви хромндаҳ ба рафтор омад

مگر آن سرو خرامنده به رفتار آمد

Ки басии дидаи ҳасрати нигар аз ҷо бархест

که بسی دیدهٔ حسرت نگر از جا برخاست

Чашми махмури вай аз мастӣ мешуд ҳушёр

چشم مخمور وی از مستی می شد هشیار

Соқии мардуми соҳиби назар аз ҷо бар хост

ساقی مردم صاحب نظر از جا بر خاست

Шӯри ширин на ҳамин тораки Фарҳоди шикофт

شور شیرین نه همین تارک فرهاد شکافت

Ки писар аз паии қатли пдрози ҷо бар хост

که پسر از پی قتل پدراز جا بر خاست

Бедилонро хабарӣ аз дил ғорат зада нест

بی‌دلان را خبری از دل غارت زده نیست

Ки сафи ғамза ӯ бехабар аз ҷо бархест

که صف غمزهٔ او بی‌خبر از جا برخاست

Моҳ бо талъат ӯ биҳдаҳ сар зад зи уфуқ

ماه با طلعت او بیهده سر زد ز افق

Сарв бо қомат ӯ бесамар аз ҷо бар хост

سرو با قامت او بی ثمر از جا بر خاست

Дӯш дар хоби хуши ошӯб қиёмат дидам

دوش در خواب خوش آشوب قیامت دیدم

Субҳи дами қомати он симтар аз ҷо бар хост

صبح‌دم قامت آن سیم‌تن از جا بر خاست

Ҳарфӣ аз марҳами ёқӯт лабаш ме гуфтам

حرفی از مرهم یاقوت لبش می‌گفتم

Як ҷаҳони хастаи хунини ҷигар аз ҷо бар хост

یک جهان خسته خونین جگر از جا بر خاست

Бо хаёли лаби ширини шукри гуфтораш

با خیال لب شیرین شکر گفتارش

Ҳар чаҳ киштам ба замини нешикар аз ҷо бар хост

هر چه کشتم به زمین نیشکر از جا بر خاست

Он қадари хӯни марои рехти сафи мижгонаш

آن قدر خون مرا ریخت صف مژگانش

Ки ба хӯни хоҳии ман чашмтар аз ҷо бар хост

که به خون‌خواهی من چشم تر از جا بر خاست

Ҳамсарии хостам аз баҳри сеӣ қомати дӯст

همسری خواستم از بهر سهی قامت دوست

Илми хусрави анҷуми ҳашар аз ҷо бар хост

علم خسرو انجم حشر از جا بر خاست

Носириддини шаҳи Мансур ки бо роят ӯ

ناصرالدین شه منصور که با رایت او

Ояти нусрати фатҳу зафар аз ҷо бар хост

آیت نصرت فتح و ظفر از جا بر خاست

То аз он лаъли гуҳари бори фурӯғӣ дам зад

تا از آن لعل گهر بار فروغی دم زد

Бе харидории назмаши гуҳар аз ҷо бар хост

بی خریداری نظمش گهر از جا بر خاست

Хониш
ғзл шморҳ 57 — ъндлӣб