То тарафи ниқоб аз рухи рахшон ту бархест

تا طرف نقاب از رخ رخشان تو برخاست

Хуршеди фалак аз паии фармон ту бархест

خورشید فلک از پی فرمان تو برخاست

То танги даҳонро ба шукр ханда гушӯдӣ

تا تنگ دهان را به شکر خنده گشودی

Тӯтӣ ба ҳавои шкрстон ту бархест

طوطی به هوای شکرستان تو برخاست

Бар афсари шоҳон сарафроз нишинад

بر افسر شاهان سرافراز نشیند

Ҳар гирд ки аз гӯшаи домон ту бархест

هر گرد که از گوشهٔ دامان تو برخاست

Доғӣаст ки дар синаи сад чок наҳуфтанд

داغی است که در سینهٔ صد چاک نهفتند

Ҳар лола ки аз хоки шаҳидон ту бархест

هر لاله که از خاک شهیدان تو برخاست

Дар кор фурӯбаста ушшоқ фиканданд

در کار فروبسته عشاق فکندند

Ҳар уқда ки аз зулфи парешон ту бархест

هر عقدهٔ که از زلف پریشان تو برخاست

Сад валвала дар мардуми соҳиби назари андохт

صد ولوله در مردم صاحب نظر انداخت

Ҳар фитна ки аз наргиси фаттон ту бархест

هر فتنه که از نرگس فتان تو برخاست

Бар хок фишонд оби рухи машки хутан ро

بر خاک فشاند آب رخ مشک ختن را

Ҳар нофа ки аз турраи печон ту бархест

هر نافه که از طرهٔ پیچان تو برخاست

Дар анҷумани бодаи кашонаши нншоннд

در انجمن باده کشانش ننشانند

Паймонаи кашӣ каз сари паймон ту бархест

پیمانه‌کشی کز سر پیمان تو برخاست

То срздаҳи хуршеди ҷаҳони тоби зи машриқ

تا سرزده خورشید جهان‌تاب ز مشرق

Хуршеди фурӯғии зи гиребон ту бархест

خورشید فروغی ز گریبان تو برخاست