Бинишасту зи рух парда барандохта бархест

بنشست و ز رخ پرده برانداخته برخاست

Кори ман дили сӯхтаро сохта бархест

کار من دل سوخته را ساخته برخاست

Моҳӣаст чу бо талъат афрӯхта бинишаст

ماهی است چو با طلعت افروخته بنشست

Сарвӣаст чу бо қомат афрохта бархест

سروی است چو با قامت افراخته برخاست

Пайдост з болидани болои баландаш

پیداست ز بالیدن بالای بلندش

Каз баҳри ҳалоки ман дилбохта бархест

کز بهر هلاک من دلباخته برخاست

Чашмаши паии хӯни рехтани мардуми ҳушёр

چشمش پی خون ریختن مردم هشیار

Мастӣаст ки бо теғи ситам охта бархест

مستی است که با تیغ ستم آخته برخاست

Афсӯс ки аз анҷумани он моҳи сияҳи чашм

افسوس که از انجمن آن ماه سیه چشم

Моро ҳамаи нодида ва нашинохта бархест

ما را همه نادیده و نشناخته برخاست

Он тарки навозанда ба срҳлқаҳи ушшоқ

آن ترک نوازنده به سرحلقهٔ عشاق

Каз хок дараш бо тан нагудохта бархест

کز خاک درش با تن نگداخته برخاست

То сояи шамшод ту афтод ба бустон

تا سایهٔ شمشاد تو افتاد به بستان

Бар сарви сеӣ дӯди дил фохта бархест

بر سرو سهی دود دل فاخته برخاست

Хандид ба ойӣнаи хуршеди фурӯғӣ

خندید به آیینهٔ خورشید فروغی

То сафҳаи дил аз ҳама пардохта бархест

تا صفحهٔ دل از همه پرداخته برخاست

Хониш
ғзл шморҳ 59 — ъндлӣб