Дай дар миёни мастӣ ханҷар кашида бархест

دی در میان مستی خنجر کشیده برخاست

Вази мо ба ҷузи муҳаббати ҷурмӣ надида бархест

وز ما به جز محبت جرمی ندیده برخاست

Чашми сиёҳи масташ оё чаҳ дида бошад

چشم سیاه مستش آیا چه دیده باشد

Каз кӯии тираи бахатон меночшидаҳ бархест

کز کوی تیره بختان می‌ناچشیده برخاست

Ҳам бар ҳавои бомаш мурғ парида бинишаст

هم بر هوای بامش مرغ پریده بنشست

Ҳам бар умеди домаши сайд рамида бархест

هم بر امید دامش صید رمیده برخاست

Дӯш аз Рахш насимӣ бигузашт сӯии гулшан

دوش از رخش نسیمی بگذشت سوی گلشن

Гул аз фарози гулбуни бурқаъ дарида бархест

گل از فراز گلبن برقع دریده برخاست

Ҳар бехабар ки хандид бар ҳасрати Зулайхо

هر بی‌خبر که خندید بر حسرت زلیخا

Охири зи базми Юсуфи кафро бурӣда бархест

آخر ز بزم یوسف کف را بریده برخاست

Сайди дили ҳарисам аз шавқи тири дигар

صید دل حریصم از شوق تیر دیگر

Аз сайдгоҳи хунин дар хӯн тапида бархест

از صیدگاه خونین در خون تپیده برخاست

Дӯшинаи моҳи навро дидам ба рӯй моҳӣ

دوشینه ماه نو را دیدم به روی ماهی

Каз баҳри пои бӯсаши чарх хамида бархест

کز بهر پای بوسش چرخ خمیده برخاست

Ҳар ним шаб ки кардам ёдӣ аз он биногваш

هر نیم شب که کردم یادی از آن بناگوش

Аз машриқи умедами субҳ дамида бархест

از مشرق امیدم صبح دمیده برخاست

Ман бе Рахши фурӯғии офоқро надидам

من بی رخش فروغی آفاق را ندیدم

Бархест то зи чашмам , наварам з дида бархест

برخاست تا ز چشمم، نورم ز دیده برخاست