То ҳалқаи занҷири дили он зулф дароз аст

تا حلقهٔ زنجیر دل آن زلف دراز است

Дарҳои ҷунун бар ман сўдоздаҳ боз аст

درهای جنون بر من سودازده باز است

Шӯри дили Фарҳоди шукри хандаи ширин

شور دل فرهاد شکر خندهٔ شیرین

Тоҷи сари Маҳмӯду кафи пой Аёз аст

تاج سر محمود و کف پای ایاز است

Чашмӣ ки туе шоҳид ӯ маҳви тамошо

چشمی که تویی شاهد او محو تماشا

Ҷое ки туе қибла ӯ гарм намоз аст

جایی که تویی قبلهٔ او گرم نماز است

Зон умри ману зулфи ту кӯтоҳ ва баланд аст

زان عمر من و زلف تو کوتاه و بلند است

Зеро ки ба ҳар варта нишебаст ва фароз аст

زیرا که به هر ورطه نشیب است و فراز است

Сайдӣ ки ба чанг ту науфтод чаҳ донад

صیدی که به چنگ تو نیفتاد چه داند

Ҳоли дили он съўаҳ ки дар чнгл боз аст

حال دل آن صعوه که در چنگل باز است

Гар хашм кунад лаъибати манзур вагар ноз

گر خشم کند لعبت منظور وگر ناز

Соҳиби назар онаст ки дар айн ниёз аст

صاحب نظر آن است که در عین نیاز است

Сӯзи дили ушшоқи з парвона бипурсед

سوز دل عشاق ز پروانه بپرسید

Каз шамъи фурӯзандаи муҳайёӣ гудоз аст

کز شمع فروزنده مهیای گداز است

Ташвиши ҷазо бо ҳама тақсир надорем

تشویش جزا با همه تقصیر نداریم

Чун хоҷа бахшанда мо банда навоз аст

چون خواجهٔ بخشندهٔ ما بنده‌نواز است

Нозинда даромад з дар он шӯхи фурӯғӣ

نازنده درآمد ز در آن شوخ فروغی

Ҳангоми ниёзи ману ҳангома ноз аст

هنگام نیاز من و هنگامهٔ ناز است