Каф бар кафи ҷононау лаб бар лаб ҷом аст

کف بر کف جانانه و لب بر لب جام است

Дар даври сипеҳри он чаҳ дилами хост ба ком аст

در دور سپهر آن چه دلم خواست به کام است

Онҷо ки биногваши ту шомами ҳама субҳ аст

آنجا که بناگوش تو شامم همه صبح است

Ва онҷо ки сари зулфи ту субҳами ҳама шом аст

و آنجا که سر زلف تو صبحم همه شام است

Ман саҷда кунам бар ту агар айн гуноҳ аст

من سجده کنم بر تو اگر عین گناه است

Ман бода хӯрам бо ту агар моҳ сиём аст

من باده خورم با تو اگر ماه صیام است

Ту ҳуру чамани ҷинату соғари лаби кавсар

تو حور و چمن جنت و ساغر لب کوثر

То шайх нагӯяд ки май ноб ҳаром аст

تا شیخ نگوید که می ناب حرام است

Дар даври сияҳи чашми ту мардуми ҳамаи мустанад

در دور سیه چشم تو مردم همه مستند

Даврӣ ба азин чашмӣ агар дида кадом аст

دوری به ازین چشمی اگر دیده کدام است

Афсӯс ки дар хилват хосат нишаста

افسوس که در خلوت خاصت نشسته

Ваз ҳар тарафӣ бар сари ман шӯриш ом аст

وز هر طرفی بر سر من شورش عام است

Савдои лабати сӯхти дили хоми тамаъ ро

سودای لبت سوخت دل خام طمع را

То халқи нгўинд ки савдои ту хом аст

تا خلق نگویند که سودای تو خام است

Ҳасрат барам аз мурғи асирӣ ки зи тақдир

حسرت برم از مرغ اسیری که ز تقدیر

Холу хати мишкӣни тўоши дона ва дом аст

خال و خط مشکین تواش دانه و دام است

Ҷон бар лабам омад паии назораи фурӯғӣ

جان بر لبم آمد پی نظاره فروغی

Он моҳ агар ҷилва кунад , кор тамом аст

آن ماه اگر جلوه کند، کار تمام است

Хониш
ғзл шморҳ 76 — ъндлӣб