Паёми боди баҳор аз висол ҷонон аст

پیام باد بهار از وصال جانان است

Биор бода ки ҳангоми мастӣ ҷон аст

بیار باده که هنگام مستی جان است

Қадам ба кӯча девонагӣ бизан чанде

قدم به کوچهٔ دیوانگی بزن چندی

Ки ақл бар сари бозори ишқ ҳайрон аст

که عقل بر سر بازار عشق حیران است

Вуҷӯди одамӣ аз ишқ мерасад ба камол

وجود آدمی از عشق می‌رسد به کمال

Гар ин камол наёбӣ , камол нуқсон аст

گر این کمال نیابی، کمال نقصان است

Бақои ошиқи содиқи зи лаъл маъшӯқ аст

بقای عاشق صادق ز لعل معشوق است

Ҳаёти Хизри паямбари зи об ҳайвон аст

حیات خضر پیمبر ز آب حیوان است

Ба ростии ҳамаи каси қадари васл кӣ донад

به راستی همه کس قدر وصل کی داند

Магар касе ки ба меҳнати сарой ҳиҷрон аст

مگر کسی که به محنت‌سرای هجران است

Писанди хотири мушкили писанд ҷонон нест

پسند خاطر مشکل پسند جانان نیست

Вагар на ҷони гарони моя додан осон аст

وگر نه جان گران‌مایه دادن آسان است

Аҷаби мадор ки дар айни дарди хомӯшам

عجب مدار که در عین درد خاموشم

Ки дарди ёри парии чеҳраи маҳз дармон аст

که دردِ یار پری‌چهره محض درمان است

Чароғи чашми ман он рӯй маҷлис афрӯз аст

چراغ چشم من آن روی مجلس افروز است

Таноби умри ман он мӯии анбар афшон аст

طناب عمر من آن موی عنبر افشان است

Ба ёди кокули пари тобу зулфи пари чинаш

به یاد کاکل پر تاب و زلف پر چینش

Дил манаст ки ҳам ҷамъ ва ҳам парешон аст

دل من است که هم جمع و هم پریشان است

Маӣ ки рози ман аз парда ошкоро кард

مهی که راز من از پرده آشکارا کرد

Ҳануз сӯрат ӯ зери парда пинҳон аст

هنوز صورت او زیر پرده پنهان است

Маи сифри з барои ҳамин Музаффар шуд

مه صفر ز برای همین مظفر شد

Ки моҳи иди ҳумоюни шоҳ Эрон аст

که ماه عید همایون شاه ایران است

АбўолмзФри Мансури Носириддини шоҳ

ابوالمظفر منصور ناصرالدین شاه

Ки зери роят ӯ офтоб тобон аст

که زیر رایت او آفتاب تابان است

Тулӯъи субҳи ҷамолаши фурӯғ офоқ аст

طلوع صبح جمالش فروغ آفاق است

Бисоти маҷлиси идаши нишот даврон аст

بساط مجلس عیدش نشاط دوران است

Фурӯғӣ аз ғазали иди шоҳ шодӣ кун

فروغی از غزل عید شاه شادی کن

Ки шодкомии шоири зи ид султон аст

که شادکامی شاعر ز عید سلطان است