Гар боғбони назар ба гулистон кунад ту ро

گر باغبان نظر به گلستان کند تو را

Бар тахти гули нишонд ва султон кунад ту ро

بر تخت گل نشاند و سلطان کند تو را

Гар субҳи дам ба домани гулшан гузар кунӣ

گر صبح‌دم به دامن گلشن گذر کنی

Дасти насим , гул ба сар афшон кунад ту ро

دست نسیم، گل به سر افشان کند تو را

Машриқи ҳазор пора кунад ҷайби хештан

مشرق هزار پاره کند جیب خویشتن

Гар як назар ба чок гиребон кунад ту ро

گر یک نظر به چاک گریبان کند تو را

эй коши чеҳраи ту саҳар бингарад сипеҳр

ای کاش چهرهٔ تو سحر بنگرد سپهر

То қиблаи гоҳи меҳр дурахшон кунад ту ро

تا قبله‌گاه مهر درخشان کند تو را

Даври фалак ба чашми ту таълим саҳар дод

دور فلک به چشم تو تعلیم سحر داد

То чашми банди мардум даврон кунад ту ро

تا چشم‌بند مردم دوران کند تو را

Чун мори захми хӯрда , дил уфтад ба печу тоб

چون مار زخم خورده، دل افتد به پیچ و تاب

Ҳргаҳ ки ёди турра печон кунад ту ро

هرگه که یاد طرهٔ پیچان کند تو را

Дар ҳеҷ ҳоли хотири мо аз ту ҷамъ нест

در هیچ حال خاطر ما از تو جمع نیست

Қурбони ҳолатӣ ки парешон кунад ту ро

قربان حالتی که پریشان کند تو را

Бо ҳеҷ кас ба куштани ман машварат макун

با هیچ‌کس به کشتن من مشورت مکن

Тарсам худо накарда , пушаймон кунад ту ро

ترسم خدا نکرده، پشیمان کند تو را

Алҳақ сазад ки тарбияти хусрави аҷам

الحق سزد که تربیت خسرو عجم

Мейри низоми лашкар Эрон кунад ту ро

میر نظام لشکر ایران کند تو را

Ҷами эҳтишоми Носириддини шаҳ ки Авн ӯ

جم احتشام ناصرالدین شه که عون او

Ҳам достони рустам дастон кунад ту ро

هم‌داستان رستم دستان کند تو را

Донад ҳалоки ҷони фурӯғӣ ба даст кист

داند هلاک جان فروغی به دست کیست

Ҳар кас ки сайри наргис фаттон кунад ту ро

هر کس که سیر نرگس فتّان کند تو را