Қоидаи қади ту фитна ба по кардан аст
قاعدهٔ قد تو فتنه به پا کردن است
Машғалаи зулфи ту бастан ва вокрдн аст
مشغلهٔ زلف تو بستن و واکردن است
Хуррамии саҳни боғ бо ту хиромидан аст
خرمی صحن باغ با تو خرامیدن است
Фаррухии субҳи ид бо ту сафо кардан аст
فرخی صبح عید با تو صفا کردن است
Ҳар ки ба ночор кард аз сари Кувайти сафар
هر که به ناچار کرد از سر کویت سفر
Манзилаши аввали қадами рӯ ба қафо кардан аст
منزلش اول قدم رو به قفا کردن است
Чун накунад чашми ту чораи длхстгон
چون نکند چشم تو چارهٔ دلخستگان
Зон ки қарори табиби хастаи даво кардан аст
زان که قرار طبیب خسته دوا کردن است
Ишқи ту озод кард аз ҳамаи қайдии маро
عشق تو آزاد کرد از همه قیدی مرا
Зон ки сулӯки мулӯк , бастаи раҳо кардан аст
زان که سلوک ملوک، بسته رها کردن است
Ваъдаи қатли маро ҳеҷ накардӣ хилоф
وعدهٔ قتل مرا هیچ نکردی خلاف
Зон ки тариқи вафо , ваъдаи вафо кардан аст
زان که طریق وفا، وعده وفا کردن است
Шояд агар чашм ту мекашадам бе хато
شاید اگر چشم تو میکشدم بیخطا
Шеваи тарки хутани айни хато кардан аст
شیوهٔ ترک ختن عین خطا کردن است
Бӯсаи пас аз мебидиҳ , коми дилам ҳай бидиҳ
بوسه پس از می بده، کام دلم هی بده
Зон ки шиори лабати комрўо кардан аст
زان که شعار لبت کامروا کردن است
Ман ба дуо кардаам муддаӣонро ҳалок
من به دعا کردهام مدعیان را هلاک
Зон ки хавоси дуои дафъи бало кардан аст
زان که خواص دعا دفع بلا کردن است
Равшании чашми ман рӯй накӯ дидан аст
روشنی چشم من روی نکو دیدن است
Маслиҳати кори ман кор ба ҷо кардан аст
مصلحت کار من کار به جا کردن است
Бандаи тқсиркори банд хатокорӣ аст
بندهٔ تقصیرکار بند خطاکاری است
Хоҷаи соҳиби карами фикри ато кардан аст
خواجهٔ صاحب کرم فکر عطا کردن است
Водӣ бе интиҳои роҳи талаб рафтан аст
وادی بیانتها راه طلب رفتن است
Давлат бе мунтаҳои ёди худо кардан аст
دولت بیمنتها یاد خدا کردن است
Қосиди фархундаи пай аз дар ҷонон расед
قاصد فرخندهپی از در جانان رسید
Ҷони гарони мояро вақти фидо кардан аст
جان گرانمایه را وقت فدا کردن است
Шуғли фурӯғии зи шоҳи домани зар бурдан аст
شغل فروغی ز شاه دامن زر بردن است
Кори ма аз офтоби касби зё кардан аст
کار مه از آفتاب کسب ضیا کردن است
Носрдини шоҳро дон ки ба ҳар бомдод
ناصردین شاه را دان که به هر بامداد
Бар гуҳараши офтоби гарми дуо кардан аст
بر گهرش آفتاب گرم دعا کردن است