Кори ман то ба зулфи ёр ман аст

کار من تا به زلف یار من است

Сад ҳазорон гиреҳ ба кор ман аст

صد هزاران گره به کار من است

Ҳар куҷои рӯзи тирае бинӣ

هر کجا روز تیره‌ای بینی

Дасти пурвирди рӯзгор ман аст

دست پرورد روزگار من است

Шодмонӣ ба шдмни арзонӣ

شادمانی به شدمن ارزانی

То ғами дӯсти дӯстдор ман аст

تا غم دوست دوستدار من است

Носеҳи тираи дил чунон донад

ناصح تیره‌دل چنان داند

Ки муҳаббат ба ихтиёр ман аст

که محبت به اختیار من است

Он ки дар ҳеҷ ҷо қарораш нест

آن که در هیچ جا قرارش نیست

Дил бесабр ва беқарор ман аст

دل بی‌صبر و بی‌قرار من است

Паии Тифлони нӯш лаб гирад

پی طفلان نوش لب گیرد

Тифли ашкӣ ки дар канор ман аст

طفل اشکی که در کنار من است

Субҳи маҳшар ки гуфт воъизи шаҳр

صبح محشر که گفت واعظ شهر

Аз пас шоми интизор ман аст

از پس شام انتظار من است

Он қиёмат ки ошиқон хоҳанд

آن قیامت که عاشقان خواهند

Қомати сарви глъзор ман аст

قامت سرو گلعذار من است

Маҷлиси орои олами маънӣ

مجلس‌آرای عالم معنی

Сӯрати нозаниннигор ман аст

صورت نازنین نگار من است

Ман фурӯғии паямбари суханам

من فروغی پیمبر سخنم

Мӯъҷизами назми оби дор ман аст

معجزم نظم آب‌دار من است