Шаби ҷудои ту рӯзи вопасин ман аст

شب جدایی تو روز واپسین من است

Ки нолаи ҳам нафасу гиря ҳам нишин ман аст

که نالهٔ هم نفس و گریه هم نشین من است

Миёни габру мусулмон аз он сарафрозам

میان گبر و مسلمان از آن سرافرازم

Ки зулф ва рӯй ту оёти куфру дайн ман аст

که زلف و روی تو آیات کفر و دین من است

Ба арсае ки даройанд хайли сӯхтагон

به عرصه‌ای که درآیند خیل سوختگان

Манам ки доғи ту ороиши ҷабин ман аст

منم که داغ تو آرایش جبین من است

Фитода то назарам бар камони абрӯии ту

فتاده تا نظرم بر کمان ابروی تو

Чаҳ дидаҳо ки з ҳар гӯша дар камӣн ман аст

چه دیده‌ها که ز هر گوشه در کمین من است

Аз он замон ки замини бӯси остони туам

از آن زمان که زمین بوس آستان توام

Сари мулӯки ҷаҳони ҷумла бар замин ман аст

سر ملوک جهان جمله بر زمین من است

Ба тахтгоҳи муҳаббати ман он сулаймонам

به تختگاه محبت من آن سلیمانم

Ки исми аъзами ту нақш бар нигин ман аст

که اسم اعظم تو نقش بر نگین من است

Ман он вуҷӯди шарифам ки дар қаламрави ишқ

من آن وجود شریفم که در قلمرو عشق

Каминаи хоки раҳати ҷони нозанин ман аст

کمینه خاک رهت جان نازنین من است

Ба шодии ду ҷаҳонаш наме тавон додан

به شادی دو جهانش نمی‌توان دادن

Ғамӣ ки аз ту насиби дили ғамин ман аст

غمی که از تو نصیب دل غمین من است

Фурӯғӣ аз шарафи хоки остонаи дӯст

فروغی از شرف خاک آستانهٔ دوست

Таҷаллии кафи Мӯсо дар остин ман аст

تجلی کف موسی در آستین من است