Гар на зулфаши пай шабихун аст

گر نه زلفش پی شبیخون است

Пас чаро ҳоли дил дигаргун аст

پس چرا حال دل دگرگون است

Дарди ширини давоӣ Фарҳод аст

درد شیرین دوای فرهاد است

Ғами Лайлии нишот маҷнӯн аст

غم لیلی نشاط مجنون است

Сабр дар чанги шавқ мағлуб аст

صبر در چنگ شوق مغلوب است

Ақл дар кори ишқ мафтӯн аст

عقل در کار عشق مفتون است

Чун нанолам ки теғ бар фарқ аст

چون ننالم که تیغ بر فرق است

Чун нигарем ки бахт ворун аст

چون نگریم که بخت وارون است

Хӯни ман рехти қотилӣ ки ба ҳашар

خون من ریخت قاتلی که به حشر

Куштааш аз ҳисоб берун аст

کشته‌اش از حساب بیرون است

Қисмати ман зи корхонаи ишқ

قسمت من ز کارخانهٔ عشق

Доғу дардӣ ки аз ҳад афзӯн аст

داغ و دردی که از حد افزون است

намеҳаромаст хосса дар рамазон

می حرام است خاصه در رمضان

Ҷуз бар он лаъли лаб ки мегаван аст

جز بر آن لعل لب که میگون است

Гар зи дасти ту гиря сар накунам

گر ز دست تو گریه سر نکنم

Чаҳ кунам бо дилӣ ки пар хӯн аст

چه کنم با دلی که پر خون است

То фурӯғии ғазали сарой ту шуд

تا فروغی غزل‌سرای تو شد

Соҳиби сад ҳазор мсмўн аст

صاحب صد هزار مصمون است