Касе ки дар сар ӯ чашми маслиҳат байн аст
کسی که در سر او چشم مصلحت بین است
Биҷузи рух ту набинад ки маслиҳат ин аст
بجز رخ تو نبیند که مصلحت این است
Ман аз ҳадиси даҳони ту лаб нахоҳам баст
من از حدیث دهان تو لب نخواهم بست
Ки нақли маҷлиси Фарҳоди нақл ширин аст
که نقل مجلس فرهاد نقل شیرین است
Ба талхи комии ушшоқи танги дили раҳмӣ
به تلخکامی عشاق تنگدل رحمی
Туро ки танги шукр дар даҳон ширин аст
تو را که تنگ شکر در دهان شیرین است
з май кашони тиҳии коса , ман дареғи мадор
ز می کشان تهی کاسه، می دریغ مدار
Кунун ки бодаи айшат ба ҷом заррин аст
کنون که بادهٔ عیشت به جام زرین است
зи тоби оташ май чун арақ кунад рӯят
ز تاب آتش می چون عرق کند رویت
Гумон баранд ки бар қурси моҳ парвин аст
گمان برند که بر قرص ماه پروین است
Шаби гузашта куҷо бӯдае ки чашмонат
شب گذشته کجا بودهای که چشمانت
Ҳануз масту хароб аз шароб дӯшин аст
هنوز مست و خراب از شراب دوشین است
зи ашки ним шабӣ сурх шуд рухи зардам
ز اشک نیم شبی سرخ شد رخ زردم
Бибин зи ишқи ту корам чигуна рангин аст
ببین ز عشق تو کارم چگونه رنگین است
Мусофир аз сари Кувайти куҷо тавонам шуд
مسافر از سر کویت کجا توانم شد
Ки банди пои ман он зулф ънброгин аст
که بند پای من آن زلف عنبرآگین است
Сипеҳри сифлаи ниҳод аз раҳи ситам то кӣ
سپهر سفله نهاد از ره ستم تا کی
Ба ҳар ки меҳри ту варзед бар сар кин аст
به هر که مهر تو ورزید بر سر کین است
Баҳоии хӯни шаҳидӣ наме тавон додан
بهای خون شهیدی نمیتوان دادن
Ки панҷаҳои ту аз хӯн ӯ нигорин аст
که پنجههای تو از خون او نگارین است
Алии алсбоҳ ки байнами рухи ту пиндорам
علیالصباح که بینم رخ تو پندارم
Ки субҳи салтанати шоҳ Носириддин аст
که صبح سلطنت شاه ناصرالدین است
Шаҳӣ ки ҳарфи дуояш чу бар зиён гузарад
شهی که حرف دعایش چو بر زیان گذرد
Лаби фириштаи раҳмат ба зикр омин аст
لب فرشتهٔ رحمت به ذکر آمین است
Бад-ӣни тамаъ ки шавад қобили савории шоҳ
بدین طمع که شود قابل سواری شاه
Саманди саркаши гардун ҳамеша дар зин аст
سمند سرکش گردون همیشه در زین است
Фурӯғӣ аз ғазалаши буи машк ме ояд
فروغی از غزلش بوی مشک میآید
Магар ки ҳам нафаси он ғизол мишкӣн аст
مگر که همنفس آن غزال مشکین است