Нахусти нағмаи ушшоқи фасли гул ин аст

نخست نغمهٔ عشاق فصل گل این است

Ки доғи лолаи рухон ба зи боғ насрин аст

که داغ لاله‌رخان به ز باغ نسرین است

Фиғони зи домани боғӣ ки боғбони онҷо

فغان ز دامن باغی که باغبان آنجا

Ҳамеша чашми умедаш ба дасти гул чин аст

همیشه چشم امیدش به دست گل‌چین است

Супурдаи марҳами захмами фалак ба дасти маӣ

سپرده مرهم زخمم فلک به دست مهی

Ки соҳиби хати хуши буиу хол мишкӣн аст

که صاحب خط خوش‌بوی و خال مشکین است

Алоҷ нест халос аз каманд ӯ варна

علاج نیست خلاص از کمند او ورنه

зи пой то ба серуми чашми маслиҳат байн аст

ز پای تا به سرم چشم مصلحت بین است

Ба аҳди оризи гулгун ӯ биҳамдиллоҳ

به عهد عارض گلگون او بحمدالله

Ки кори аҳли назари зи ашки дида рангин аст

که کار اهل نظر ز اشک دیده رنگین است

Касе ки шаҳд муҳаббат чашида ме донад

کسی که شهد محبت چشیده می‌داند

Ки талх аз он лаби нӯшин ба таъм ширин аст

که تلخ از آن لب نوشین به طعم شیرین است

Асири он хати сабзам ки мӯ ба мӯ дом аст

اسیر آن خط سبزم که مو به مو دام است

Ғуломи он сари зулфам ки сар ба сар чин аст

غلام آن سر زلفم که سر به سر چین است

Ба ҳар куҷо ки манам шуғли ахтарон меҳр аст

به هر کجا که منم شغل اختران مهر است

Ба ҳар замин ки туе кори осмон кин аст

به هر زمین که تویی کار آسمان کین است

Саводи зулфи ту маҷмӯъаи шаб ва рӯз аст

سواد زلف تو مجموعهٔ شب و روز است

Нигоҳи чашми ту ғоратгари дил ва дайн аст

نگاه چشم تو غارتگر دل و دین است

Қади ту вақти равиши рашки сарв ва шамшод аст

قد تو وقت روش رشک سرو و شمشاد است

Рухи ту зери арақи шарми моҳ ва парвин аст

رخ تو زیر عرق شرم ماه و پروین است

Фурӯғӣ аз сухани дӯсти лаб наме бандад

فروغی از سخن دوست لب نمی‌بندد

Ки нақли маҷлиси Фарҳоди нақл ширин аст

که نقل مجلس فرهاد نقل شیرین است

Хониш
ғзл шморҳ 91 — ъндлӣб