Ҳури туе , бӯстони биҳишт барин аст

حور تویی، بوستان بهشت برین است

Бода ба ман даҳ ки слсбил ҳамин аст

باده به من ده که سلسبیل همین است

Ҳодисаҳоро зи чашми маст ту бинад

حادثه‌ها را ز چشم مست تو بیند

Бар сар ҳар кас ки чашми ҳодиса байн аст

بر سر هر کس که چشم حادثه بین است

Каси нстонд ба ҳеҷ нофаи чин ро

کس نستاند به هیچ نافهٔ چین را

То сари зулфи ту сар ба сари ҳама чин аст

تا سر زلف تو سر به سر همه چین است

То ки ду зулфи ту бар ясор ва ямин аст

تا که دو زلف تو بر یسار و یمین است

Чашми ду олам бидон ясор ва ямин аст

چشم دو عالم بدان یسار و یمین است

Зулфи гиреҳи гири худ байн ки бадоне

زلف گره‌گیر خود بین که بدانی

Коргшои дили асири ман ин аст

کارگشای دل اسیر من این است

Аз дами тири бало куҷо бигурезам

از دم تیر بلا کجا بگریزم

Каз ҳамаи сӯи тарки ғамзаи ?ут ба камӣн аст

کز همه سو ترک غمزه‌ات به کمین است

То ту савори саманди барқи аноне

تا تو سوار سمند برق عنانی

Хирмани ма дар миёни хона зин аст

خرمن مه در میان خانه زین است

Кӣ карамат нагзарад зи бандаи осӣ

کی کرمت نگذرد ز بنده عاصی

Чун сифати хоҷаи Карим чунин аст

چون صفت خواجهٔ کریم چنین است

Захми дарунам чигуна чораи пазирад

زخم درونم چگونه چاره پذیرد

То сар ва корам бидон лаб намакин аст

تا سر و کارم بدان لب نمکین است

Рози ниҳони марои зи пардаи аёни сохт

راز نهان مرا ز پرده عیان ساخت

Шӯхи парии пайкарӣ ки парда нишин аст

شوخ پری پیکری که پرده نشین است

Чашми ману даври ҷоми бодаи рангин

چشم من و دور جام باده رنگین

То ки сипеҳри ду ранг бар сар кин аст

تا که سپهر دو رنگ بر سر کین است

Давраи соқии мудоми бод ки хуш гуфт

دورهٔ ساقی مدام باد که خوش گفت

Даври хушии даври шоҳи Носир дайн аст

دور خوشی دور شاه ناصر دین است

Баста ӯ ҳар чаҳ дар канор ва миён аст

بستهٔ او هر چه در کنار و میان است

Банда ӯ ҳар ки дар замон ва замин аст

بندهٔ او هر که در زمان و زمین است

Тоҷу нигини давр аз ӯ мабод фурӯғӣ

تاج و نگین دور از او مباد فروغی

То ки нишон дар ҷаҳони зи тоҷ ва нигин аст

تا که نشان در جهان ز تاج و نگین است

Хониш
ғзл шморҳ 92 — ъндлӣб