Марои замона дар он остона ҷо дода сет

مرا زمانه در آن آستانه جا داده‌ست

Чунин мақом касеро бигӯ куҷо дода сет

چنین مقام کسی را بگو کجا داده‌ست

Хушам ба оҳи дили хастаи хосса дар дили шаб

خوشم به آه دل خسته خاصه در دل شب

Ки ин муомиларо ҳам ба ошно дода сет

که این معامله را هم به آشنا داده‌ست

Ту масти гардиши паймонааш чаҳ май доне

تو مست گردش پیمانه‌اش چه می‌دانی

Ки даври наргиси соқӣ ба мо чаҳ ҳо дода сет

که دور نرگس ساقی به ما چه‌ها داده‌ست

Ба хӯни ман санамии панҷаро нигорин сохт

به خون من صنمی پنجه را نگارین ساخت

Ки куштаро зи лаби лаъли хӯн баҳо дода аст

که کشته را ز لب لعل خون بها داده‌است

Чунон зи дард ба ҷони омадам ки аз раҳмат

چنان ز درد به جان آمدم که از رحمت

Табиби ишқ ба ман мужда даво дода сет

طبیب عشق به من مژدهٔ دوا داده‌ست

Ба ташнаи комии худ хуши дилам ки Хизри хаташ

به تشنه کامی خود خوش دلم که خضر خطش

Марои навид ба сари чашма бақо дода сет

مرا نوید به سر چشمهٔ بقا داده‌ست

Ба хӯн хеш тапидем ва сахт хурсандем

به خون خویش تپیدیم و سخت خرسندیم

Ки он ду лаъли гувоҳӣ ба хӯн мо дода сет

که آن دو لعل گواهی به خون ما داده‌ست

Хабар надошт магар аз ҷароҳати дили мо

خبر نداشت مگر از جراحت دل ما

Ки зулф машк фишон бар каф сабо дода сет

که زلف مشک فشان بر کف صبا داده‌ست

Хароши синаи соҳиби дилони фузун тар шуд

خراش سینهٔ صاحب‌دلان فزون‌تر شد

Тароши хати магари он чеҳраро сафо дода сет

تراش خط مگر آن چهره را صفا داده‌ست

Камоли ҳасан ба Юсуф расед рӯзи азал

کمال حسن به یوسف رسید روز ازل

Ҷамоли ваҷҳи ҳасани давлат худо дода сет

جمال وجه حسن دولت خدا داده‌ست

Маии нишонда ба рӯзи сияҳи фурӯғӣ ро

مهی نشانده به روز سیه فروغی را

Ки офтоби фурӯзандаро зё дода сет

که آفتاب فروزنده را ضیا داده‌ست