Дар синаи дилати моил ҳар шуъла оҳӣ аст

در سینه دلت مایل هر شعلهٔ آهی است

Дар сими сифеди ту аҷаби санг сиёҳӣ аст

در سیم سفید تو عجب سنگ سیاهی است

Ҷон аз сари майдони ту берун натавон барад

جان از سر میدان تو بیرون نتوان برد

Каз саф зада мижгони ту ҳар гӯна сипоҳӣ аст

کز صف زده مژگان تو هر گونه سپاهی است

Як бора нишоед з касе чашм бапушӣ

یک باره نشاید ز کسی چشم بپوشی

Косўдаҳи дил аз чашми ту гоҳе ба нигоҳӣ аст

کاسوده دل از چشم تو گاهی به نگاهی است

Фарёд ки дил дар сари савдои ту мо ро

فریاد که دل در سر سودای تو ما را

Андохт ба роҳӣ ки бурун аз ҳама роҳӣ аст

انداخت به راهی که برون از همه راهی است

Гар шоҳиди дарди дили ошиқи рух зард аст

گر شاهد درد دل عاشق رخ زرد است

Дар даъвии ишқи ту марои турфа гувоҳӣ аст

در دعوی عشق تو مرا طرفه گواهی است

Аз хати ту меҳри куҳанам тоза шуд имрӯз

از خط تو مهر کهنم تازه شد امروز

Нозами сари хатат ки аҷаби меҳр гиёҳӣ аст

نازم سر خطت که عجب مهر گیاهی است

Чун хӯни марои теғи ту ҳар лаҳза наризад

چون خون مرا تیغ تو هر لحظه نریزد

Каз ишқи туам ҳар нафасии тоза гуноҳӣ аст

کز عشق توام هر نفسی تازه گناهی است

Ҳаргизи нкшми миннати хуршеди фалак ро

هرگز نکشم منت خورشید فلک را

То бар сари ман соя каҷ карда кулоҳӣ аст

تا بر سر من سایهٔ کج کرده کلاهی است

Дар кӯй касе ишқ фиканда сет ба чоҳам

در کوی کسی عشق فکنده‌ست به چاهم

Каз ҳар тарафаши Юсуфии афтода ба чоҳӣ аст

کز هر طرفش یوسفی افتاده به چاهی است

Андешае аз фитна афлок надорад

اندیشه‌ای از فتنهٔ افلاک ندارد

Онро ки зи хок дар май хона паноҳӣ аст

آن را که ز خاک در می‌خانه پناهی است

Гӯйанд фурӯғӣ ки мау соли ту чун аст

گویند فروغی که مه و سال تو چون است

Дар мамлакати ишқ на солӣ ва на моҳӣ аст

در مملکت عشق نه سالی و نه ماهی است