Шоҳи байти ғазали бандаи се байт аз шоҳ аст

شاه بیت غزل بنده سه بیت از شاه است

Ки фурӯзандатар аз гавҳари шҳўор буд

که فروزنده‌تر از گوهر شهوار بود

« дили ман моили он лаъибати Фархор буд

« دل من مایل آن لعبت فرخار بود

Ҷони ман дар раҳи он шӯхи дили озор буд

جان من در ره آن شوخ دل آزار بود

Зулфи мишкӣни хами андари хамаш аз булъаҷабӣ

زلف مشکین خم اندر خمش از بوالعجبی

Тӯдаи машки дамади таблаи аттор буд

تودهٔ مشک دمد طبلهٔ عطار بود

Маст аз хонаи худ чун бхромди берун

مست از خانهٔ خود چون بخرامد بیرون

Дили з дасташ баравад ҳар чаҳ ки ҳушёр буд »

دل ز دستش برود هر چه که هشیار بود»

Тарсам охир нарасад навбати хӯни хоҳии ман

ترسم آخر نرسد نوبت خون خواهی من

Бас ки дар раҳи гузариши кушта бисёр буд

بس که در ره گذرش کشتهٔ بسیار بود

Чанг дар тори сари зулфи бутӣ бояд зад

چنگ در تار سر زلف بتی باید زد

Зон ки ҳайфаст касе ин ҳама бекор буд

زان که حیف است کسی این همه بی کار بود

Дар раҳи ишқи бирезади он чаҳ туро дарбор аст

در ره عشق بریزد آن چه تو را دربار است

Раҳи рӯи каъбаи ҳамон ба ки сабки бор буд

ره رو کعبه همان به که سبک بار بود

Ба ки дар парда бапушанд рухи хубон ро

به که در پرده بپوشند رخ خوبان را

Рози ушшоқ чаро бар сари бозор буд

راز عشاق چرا بر سر بازار بود

Зон харидори сияҳи чашми ғзолонми ман

زان خریدار سیه چشم غزالانم من

Ки ғазалҳои марои шоҳи харидор буд

که غزلهای مرا شاه خریدار بود

Сабаби нуқтаи эҷоди малики Носири дайн

سبب نقطهٔ ایجاد ملک ناصر دین

Ки мадори фалакаш дар хати паргор буд

که مدار فلکش در خط پرگار بود

Маликои шеъри фурӯғии ҳама дар мадҳат туаст

ملکا شعر فروغی همه در مدحت توست

Ки чунин соҳиби ашъори гуҳарбор буд

که چنین صاحب اشعار گهربار بود