Вақтаст ки шоми ғами ҳиҷрон басар ояд

وقتست که شام غم هجران بسر آید

Дар боғи амли нахли таманно бабр ояд

در باغ امل نخل تمنا ببر آید

Моҳи ғараз аз матлаъи умед бар ояд

ماه غرض از مطلع امید بر آید

Дар зулмати шаби муждаи файз саҳар ояд

در ظلمت شب مژده فیض سحر آید

Аз бурҷи ваболи ахтари толеъ бадар ояд

از برج وبال اختر طالع بدر آید

Дар орзӯии васли дуо коргар ояд

در آرزوی وصل دعا کارگر آید

эй дарду балои давряти арбоби вафо ро

ای درد و بلا دوریت ارباب وفا را

Наздики шӯ ва давр кун ин дарду бало ро

نزدیک شو و دور کن این درد و بلا را

Дорем таманнои лақои ту худо ро

داریم تمنای لقای تو خدا را

Бурдор зи рухи парда ва бинмоӣ лақо ро

بردار ز رخ پرده و بنمای لقا را

эй карда фаромӯши дарин воқеаи мо ро

ای کرده فراموش درین واقعه ما را

Раҳмӣ кун ва магузор дигар пайки сабо ро

رحمی کن و مگذار دگر پیک صبا را

Умрӣаст ки шавқи рухи некӯӣ ту дорем

عمریست که شوق رخ نیکوی تو داریم

Дар ҷони ҳазини орзӯӣ рӯй ту дорем

در جان حزین آرزوی روی تو داریم

Дар дили шикани силсилаи мӯӣ ту дорем

در دل شکن سلسله موی تو داریم

Дар синаи ҳавои қади дилҷӯй ту дорем

در سینه هوای قد دلجوی تو داریم

Дар сари ҳаваси хоки сари кӯй ту дорем

در سر هوس خاک سر کوی تو داریم

Пайвастаи хаёли хами абрӯӣ ту дорем

پیوسته خیال خم ابروی تو داریم

Моием ки дар дӯстяти як ҷҳтоним

ماییم که در دوستیت یک جهتانیم

Дар роҳи ту ҳар аҳд ки бастем бар онем

در راه تو هر عهد که بستیم بر آنیم

Умрӣаст ки ту ғоибӣ ва мо нигаронем

عمریست که تو غایبی و ما نگرانیم

Дар орзӯӣ рӯй ту бо оҳ ва фиғонем

در آرزوی روی تو با آه و فغانیم

Давр аз ту басии хастаи дил сӯхта ҷонем

دور از تو بسی خسته دل سوخته جانیم

Мапаснд казин беш дарин ғусса бимонем

مپسند کزین بیش درین غصه بمانیم

Дар меҳнати ҳиҷрони ту эй сарви смнбр

در محنت هجران تو ای سرو سمنبر

Дорем дили музтарибу ҷони мукаддар

داریم دل مضطرب و جان مکدر

Кӯи муждаи васлат ки димоғи дили музтар

کو مژده وصلت که دماغ دل مضطر

Гардад зи насими асараши бози муаттар

گردد ز نسیم اثرش باز معطر

зи инсон ки навмеди зафар аз эзади довар

ز انسان که نومید ظفر از ایزد داور

Дар дашти аҳади вақти ҳуҷуми сафи кофар

در دشت احد وقت هجوم صف کافر

Шоҳӣ ки сари чархи барин хок дар ӯст

شاهی که سر چرخ برین خاک در اوست

Дар тамшияти кори қазо коргар ӯст

در تمشیت کار قضا کارگر اوست

Авроқи фалаки дафтари фазл ва ҳунар ӯст

اوراق فلک دفتر فضل و هنر اوست

Эҷоди башари партави файз назар ӯст

ایجاد بشر پرتو فیض نظر اوست

Баҳрӣаст ки арвоҳи аъимма гуҳар ӯст

بحریست که ارواح ائمه گهر اوست

Нхлист ки тавфиқи вилоят самар ӯст

نخلیست که توفیق ولایت ثمر اوست

эй зарра аз хок дарат тинати одам

ای ذره از خاک درت طینت آدم

Вази давлати побӯси ту он хоки макрам

وز دولت پابوس تو آن خاک مکرم

Ташрифи имомати бавуҷуди ту мусаллам

تشریف امامت بوجود تو مسلم

Зоти ту бмҷмўъаҳи мавҷӯди мақдам

ذات تو بمجموعه موجود مقدم

эй бунияи олами бтўлои ту муҳкам

ای بنیه عالم بتولای تو محکم

То ҳаст зи олами асари бунияи бъолм

تا هست ز عالم اثر بنیه بعالم

Шоҳои ту ҳамоне ки барин сафҳаи айём

شاها تو همانی که برین صفحه ایام

Дар аввали ҳол аз ту рақам шуд хати ислом

در اول حال از تو رقم شد خط اسلام

Пеш аз ту зи ислом наме барад касе ном

پیش از تو ز اسلام نمی برد کسی نام

Ҳоло ки ҷаҳон ёфта бо шаръи ту ором

حالا که جهان یافته با شرع تو آرام

Гар ҷамъии парешони сияҳи номаи бади ном

گر جمعی پریشان سیه نامه بد نام

Хоҳад ки ин субҳ бтзўир шавад шом

خواهد که این صبح بتزویر شود شام

Бо теғи ду сари қасди сари аҳл хато кун

با تیغ دو سر قصد سر اهل خطا کن

Сари муттасил аз тани басари теғ ҷудо кун

سر متصل از تن بسر تیغ جدا کن

Дарди дили шӯридаи мо байн ва даво кун

درد دل شوریده ما بین و دوا کن

Аз лутфи ту ҳар ком ки дорем раво кун

از لطف تو هر کام که داریم روا کن

Дар кори адуи қоидаи сабр раҳо кун

در کار عدو قاعده صبر رها کن

Дар раҳгузари шаръи худ андеша мо кун

در رهگذر شرع خود اندیشه ما کن

Шоҳо асар дӯстӣаст равнақ дайн аст

شاها اثر دوستیست رونق دین است

Хуши онкии дарин дӯстӣ аз аҳл яқин аст

خوش آنکه درین دوستی از اهل یقین است

Ҳар кас ки даратро зи ғуломон камӣн аст

هر کس که درت را ز غلامان کمین است

Дар анҷумани аҳли вафо садр нишин аст

در انجمن اهل وفا صدر نشین است

Маддоҳии ту кори фузулӣ ҳазин аст

مداحی تو کار فضولی حزین است

Ҳқо ки чунин бӯдау оғоз чунин аст

حقا که چنین بوده و آغاز چنین است