Тоъатии кон дар ҳақиқати мӯҷиб қурб худост

طاعتی کان در حقیقت موجب قرب خداست

ТўФи хоки даргаи мазлӯм дашт Карбалост

طوف خاک درگه مظلوم دشت کربلاست

эй хуши он мардум ки баҳри қӯти нури назар

ای خوش آن مردم که بهر قوت نور نظر

Дар назар ӯро мудоми он қибла ҳоҷат равост

در نظر او را مدام آن قبله حاجت رواست

эй хуши он толиб ки дар ҳангоми ҳоҷат хостан

ای خوش آن طالب که در هنگام حاجت خواستن

Хоки роҳи Карбало дар чашм ӯ чун тўтёст

خاک راه کربلا در چشم او چون توتیاست

эй хуши он зоир ки ӯро дар чунон ҳоҷати гуҳӣ

ای خوش آن زایر که او را در چنان حاجت گهی

Гуҳи намоз бе ръўнти гуҳи ниёз бе раёсат

گه نماز بی رعونت گه نیاز بی ریاست

Гуҳи биёади ташнаи он бодияи ашкаши равон

گه بیاد تشنه آن بادیه اشکش روان

Гуҳ барои саҷдаи он хок дар қадаш ду тост

گه برای سجده آن خاک در قدش دو تاست

Гоҳ чун пуркори гирди нуқтаи марқади давон

گاه چون پرکار گرد نقطه مرقد دوان

Гоҳ чун бе нуқтаи эҳроми тоъат мо баҷост

گاه چون بی نقطه احرام طاعت ما بجاست

Карбалои ганҷи ист дар вайронаи дерини даҳр

کربلا گنج ایست در ویرانه دیرین دهر

Лек он ганҷӣ ки нақдаши нақд шоҳ авлиёст

لیک آن گنجی که نقدش نقد شاه اولیاست

Хозини ҳикмати ниҳода дар чунон ганҷи шариф

خازن حکمت نهاده در چنان گنج شریف

Турфаи сандӯқӣ ки пар аз дар дарҷи лоФтост

طرفه صندوقی که پر از در درج لافتاست

ё глстонисти он равза кигар бенанди боз

یا گلستانیست آن روضه که گر بینند باز

Ранги гулҳояши зи хӯни ранги оли мстФост

رنگ گلهایش ز خون رنگ آل مصطفاست

Ҳадат ар дорад ҳавои буқъа аш набӯд аҷаб

حدت ار دارد هوای بقعه اش نبود عجب

Оташи дилҳои сӯзон дар мизоҷ он ҳавост

آتش دلهای سوزان در مزاج آن هواست

Шӯр агар хезади зи хокаш об дорад ҷои он

شور اگر خیزد ز خاکش آب دارد جای آن

Чун ҳамеша чашмаи он оби оби чашми мост

چون همیشه چشمه آن آب آب چشم ماست

Дар миёни равза ва он буқъа то ёбанд фарқ

در میان روضه و آن بقعه تا یابند فرق

Дар миёни ҷону дили анвоъ баҳс моҷарост

در میان جان و دل انواع بحث ماجراست

Баҳс дорад ҷон ки он равзаи шабиҳ равза аст

بحث دارد جان که آن روضه شبیه روضه است

Дил мғорз мешавад кон ҳар ду аз ҳам кӣ ҷудост

دل مغارض می شود کان هر دو از هم کی جداست

Бо вуҷӯди он ҳамаи рифъат ки дарди осмон

با وجود آن همه رفعت که درد آسمان

Гар замин аз осмони худро фузун гирад равост

گر زمین از آسمان خود را فزون گیرد رواست

Аз замини ҷузъи вести саҳрои шарифи Карбало

از زمین جزء وست صحرای شریف کربلا

Карбалои ҷои ҳусайни ибни алии мртзост

کربلا جای حسین ابن علی مرتضاست

Он эмоми зоҳиру ботин ки аз маҳзи сафо

آن امام ظاهر و باطن که از محض صفا

Ҳамчуи зоҳири ботинаши оина гетӣ намост

همچو ظاهر باطنش آینه گیتی نماست

Кӣ равад ноком ҳар каси коўрди рӯи сӯй ӯ

کی رود ناکام هر کس کآورد رو سوی او

Кӣ шавад маҳрӯм ҳар касро ки бо ӯ илтиҷост

کی شود محروم هر کس را که با او التجاست

Рутбаи гардӣ ки хезад аз раҳи зуввор ӯ

رتبه گردی که خیزد از ره زوار او

Аз раҳи рифъати қарор боргоҳ кибриёст

از ره رفعت قرار بارگاه کبریاست

Шаҳсавори Ясрибу бтҳои эмоми инсу ҷон

شهسوار یثرب و بطحا امام انس و جان

Подшоҳи сӯрату маънии шаҳ ҳар ду сарост

پادشاه صورت و معنی شه هر دو سراست

Зиндагии бахши дили арбоби сидқи эътиқод

زندگی بخش دل ارباب صدق اعتقاد

Куштаи теғи ҷафои нокасон бе вафост

کشته تیغ جفای ناکسان بی وفاست

Осӣони хайрро аз қатли он маъсӯми пок

عاصیان خیر را از قتل آن معصوم پاک

Сад хиҷолати рӯзи ҳашар аз ҳазрати хиролнсост

صد خجالت روز حشر از حضرت خیرالنساست

То асар дорад ҷаҳон дар даъвии хӯни ҳусайн

تا اثر دارد جهان در دعوی خون حسین

Сад ҳазорон беадаб дар маърази фӯт ва фаност

صد هزاران بی ادب در معرض فوت و فناست

Боди нусрати неки бахтиро ки доим дар ҷаҳон

باد نصرت نیک بختی را که دایم در جهان

Аз раҳ ихлос дорад нияти ин бозхост

از ره اخلاص دارد نیت این بازخواست

Ассалом эй нури бахши дидаи аҳли назар

السلام ای نور بخش دیده اهل نظر

Ассалом эй онкӣ дар гоҳи ту ҳоҷати гоҳи мост

السلام ای آنکه در گاه تو حاجت گاه ماست

Дардмандӣ нест каз лутфи ту дармонӣ наёфт

دردمندی نیست کز لطف تو درمانی نیافت

Хоки даргоҳи ту аҳли дардро дорушшифост

خاک درگاه تو اهل درد را دارالشفاست

Сояи лутфи худ аз фарқи фузулии вои мгир

سایه لطف خود از فرق فضولی وا مگیر

Зонкаҳи ҳам бечора ва ҳам бекас ва ҳам бенавост

زآنکه هم بیچاره و هم بی کس و هم بینواست

Аз ғарибӣ раҳ надорад бар сулӯки худ ҳануз

از غریبی ره ندارد بر سلوک خود هنوز

Ҳар чаҳ мехоҳад кунад дар хотираш бим хатост

هر چه می خواهد کند در خاطرش بیم خطاست

Чашм дорам он амали тавфиқи ҳақ рӯзӣ кунад

چشم دارم آن عمل توفیق حق روزی کند

Кони парешонро дарави нафъу туро дар вай ризост

کان پریشان را درو نفع و ترا در وی رضاست