Саҷдаи хоки Наҷафи марғӯби аҳл олам аст

سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم است

Чун набошад саҷдаи гуҳ ҷое ки хокаш одам аст

چون نباشد سجده گه جایی که خاکش آدم است

Қадари хоҳии сайри саҳроӣ Наҷаф кун каз шараф

قدر خواهی سیر صحرای نجف کن کز شرف

Боми рифъатро суфӯфи нақши рикш силам аст

بام رفعت را صفوف نقش ریکش سلم است

Файзи ҷӯӣ рӯй на бар рики дарёии Наҷаф

فیض جویی روی نه بر ریک دریای نجف

Каз сафо ҳар заррааш сари чашмаи сад замзам аст

کز صفا هر ذره اش سر چشمه صد زمزم است

Ҳаст зинати бахши саҳрои Наҷафи хатҳои рик

هست زینت بخش صحرای نجف خطهای ریک

ё тарози маҳд ҳайдар гашта нақш арқм аст

یا طراز مهد حیدر گشته نقش ارقم است

Ҳайдараст осӯда дар дашти сафои бахши Наҷаф

حیدرست آسوده در دشت صفا بخش نجف

ё масеҳои хуфта бар домони пок Марям аст

یا مسیحا خفته بر دامان پاک مریم است

Сокини хоки Наҷафро ҳаст ор аз салтанат

ساکن خاک نجف را هست عار از سلطنت

Хоки пои соқии кавсар ба аз малик ҷам аст

خاک پای ساقی کوثر به از ملک جم است

Неи ҳамин сари тан одам шудаст он хоки пок

نی همین سر تن آدم شدست آن خاک پاک

Нӯҳро ҳам тўтёии дидаҳои пар нам аст

نوح را هم توتیای دیده های پر نم است

Нест дар олами мақомии хуштар аз хоки Наҷаф

نیست در عالم مقامی خوشتر از خاک نجف

Ореи ореи он мақоми муқтадоӣ олам аст

آری آری آن مقام مقتدای عالم است

Шери яздони ҳайдар ки бо тавфиқи фазл

شیر یزدان حیدر که با توفیق فضل

Дар ҳарими қадари миъроҷи рисолат муҳаррам аст

در حریم قدر معراج رسالت محرم است

Он эмоми машриқу мағриб ки дар аҳкоми дайн

آن امام مشرق و مغرب که در احکام دین

Ҳукм ӯ бар ҳар чаҳ лоҳқ шуд қазоӣ мубрам аст

حکم او بر هر چه لاحق شد قضای مبرم است

Он карами пеша ки дорад эҳтимоли афв ӯ

آن کرم پیشه که دارد احتمال عفو او

Ҷурми қасди қатл ӯ муҷрим ки ибн мулҷам аст

جرم قصد قتل او مجرم که ابن ملجم است

Бо вуҷӯди ҷӯади он рассоми қонӯни карам

با وجود جود آن رسام قانون کرم

Даъвии ҷӯад ва сахо куфрастгар аз ҳотам аст

دعوی جود و سخا کفرست گر از حاتم است

Кӣ буд ҷавлони гирди длдл ӯ Рахш ро

کی بود جولان گرد دلدل او رخش را

Камтар аз золист дар майдон ӯгар рустам аст

کمتر از زالیست در میدان او گر رستم است

Нур ӯ каз батни ғайби афтода дар маҳди зуҳӯр

نور او کز بطن غیب افتاده در مهد ظهور

Бо шуъоъи лмъаҳи нури набувват тавъам аст

با شعاع لمعه نور نبوت توأم است

Нури ваҳдат мнқсм гаштааст дар сӯрат вале

نور وحدت منقسم گشته است در صورت ولی

Сӯрати улфати далели иттиҳод мқсм аст

صورت الفت دلیل اتحاد مقسم است

Муртазоро кас надонистааст ғайр аз Мустафо

مرتضی را کس ندانسته است غیر از مصطفی

Ҳаст нафас ӯ бмънигар басӯрат бен ъам аст

هست نفس او بمعنی گر بصورت بن عم است

Файз бар домон онкас мезанад дасти қабул

فیض بر دامان آنکس می زند دست قبول

Каши бдомони алии дасти иродат муҳкам аст

کش بدامان علی دست ارادت محکم است

Домани пок алӣ мавҷӣаст аз дарёии файз

دامن پاک علی موجیست از دریای فیض

Файзи дарёии алӣ монанди ёӣ мдғм аст

فیض دریای علی مانند یای مدغم است

Ҳеҷ касро нест дараки рифъати даргоҳ ӯ

هیچ کس را نیست درک رفعت درگاه او

Рифъати даргоҳ ӯ болотар аз на торам аст

رفعت درگاه او بالاتر از نه طارم است

Арши аъзами зери дасти ҳиммат волоӣ ӯст

عرش اعظم زیر دست همت والای اوست

Офтоби рифъат ӯ айни арш аъзам аст

آفتاب رفعت او عین عرش اعظم است

Санги боди он сангдил конро кунад нисбати блъл

سنگ باد آن سنگدل کانرا کند نسبت بلعل

Гар ангушти рисолатро нигин хотам аст

گر انگشت رسالت را نگین خاتم است

Аз румуз мубҳамаст идроки сар ӯ балӣ

از رموز مبهم است ادراک سر او بلی

Чун набошад . . . м аст

چون نباشد . . .م است

Бо вуҷӯд онкӣ дорад дӯст дар зикраши ҷазр

با وجود آنکه دارد دوست در ذکرش جذر

Бо вуҷӯди онкии душман дар санояш абкм аст

با وجود آنکه دشمن در ثنایش ابکم است

Дар миёни дӯстону душманони авсоф ӯ

در میان دوستان و دشمنان اوصاف او

Хориҷ аз ҳасру бурун аз ҳитаи Киев ва кам аст

خارج از حصر و برون از حیطه کیف و کم است

Зикр ӯро нақш кун пайваста бар лавҳи забон

ذکر او را نقش کن پیوسته بر لوح زبان

эй ки дар олами дилат аз касрати ғам дар ҳам аст

ای که در عالم دلت از کثرت غم در هم است

ё дилӣ каз зикр ӯ дорад сафои умр . . .

یا دلی کز ذکر او دارد صفا عمر . . .

Зикр ӯ мроти дилро сайқали жнг ғам аст

ذکر او مرآت دل را صیقل ژنگ غم است

Дар ҷаҳон гар ҳаст гмраҳи душман ӯ давр нест

در جهان گر هست گمره دشمن او دور نیست

Душман ӯро ҷаҳони меҳнати сарой мзлм аст

دشمن او را جهان محنت سرای مظلم است

Чун набошад хасм ӯ дар олами тираи ҳазин

چون نباشد خصم او در عالم تیره حزین

Хасм ӯро олами тираи либос мотам аст

خصم او را عالم تیره لباس ماتم است

Миннати эзадро ки бар рағми аду бо меҳр ӯ

منت ایزد را که بر رغم عدو با مهر او

Хотири ман шод дар олами дили ман хуррам аст

خاطر من شاد در عالم دل من خرم است

Чидаам ман ҳам зи нахли меҳр ӯ бӯеи ҳамин

چیده ام من هم ز نخل مهر او بویی همین

Ин рутаби рӯзии салмону насиб . . . м аст

این رطب روزی سلمان و نصیب . . .م است

Нест кам аз ҳеҷ каси ихлоси ман дар роҳ ӯ

نیست کم از هیچ کس اخلاص من در راه او

Балки мегӯям ки ӯро мухлисӣ чун ман кам аст

بلکه می گویم که او را مخلصی چون من کم است

ё амӣралмуъминӣн шуд муддати панҷоҳ сол

یا امیرالمؤمنین شد مدت پنجاه سال

Каз ҷаноби ҳақи бмдҳи ту фузулӣ мулҳам аст

کز جناب حق بمدح تو فضولی ملهم است

Лек не монанди маддоҳон дигар ҳаст давр

لیک نی مانند مداحان دیگر هست دور

Муттасили хок дарат ӯро мтоФ ва млсм аст

متصل خاک درت او را مطاف و ملثم است

Қоматаш бишикаст перӣ лек дорад шукрҳо

قامتش بشکست پیری لیک دارد شکرها

Зонка фарқ ӯ дарин даргоҳи хок мақдам аст

زانکه فرق او درین درگاه خاک مقدم است

Доим аз хон ту идрори муқарар май барад

دایم از خوان تو ادرار مقرر می برد

Рӯзу шаб бо чокарони остонат ҳамдам аст

روز و شب با چاکران آستانت همدم است

Пер шуд дар хоки даргоҳи туу баҳри ҳамин

پیر شد در خاک درگاه تو و بهر همین

Қомат ӯ зери бори миннати даврон хам аст

قامت او زیر بار منت دوران خم است

Гар буд инсоф дар ҳар ҷо ки бошад ҳар ки ҳаст

گر بود انصاف در هر جا که باشد هر که هست

Пеш ӯ дар даъвии исботи нисбат мулзам аст

پیش او در دعوی اثبات نسبت ملزم است

То буд дилро тамизи эътибори неку бад

تا بود دل را تمیز اعتبار نیک و بد

То забонро қудрати гуфтор дар мадҳ ва зм аст

تا زبان را قدرت گفتار در مدح و ذم است

Боди вирд ҳар замони зикри амӣралмуъминӣн

باد ورد هر زمان ذکر امیرالمؤمنین

Зон ки зикр ӯ ҷароҳатҳои дилро марҳам аст

زان که ذکر او جراحت‌های دل را مرهم است