Мадори ҳафтаи даврон ки нафъ ӯ зарараст

مدار هفته دوران که نفع او ضررست

На ганҷи ҳафт дурусти аждаҳоӣ ҳафт сараст

نه گنج هفت درست اژدهای هفت سرست

Манеҳ зи тӯли амли дили бсръти шабу рӯз

منه ز طول امل دل بسرعت شب و روز

Ки мурғи умри чунин тези пари бад-ӣни ду параст

که مرغ عمر چنین تیز پر بدین دو پرست

?герати дарав гуҳар ояд бкФ макун туғён

گرت درو گهر آید بکف مکن طغیان

Ки баҳрро сад азин қатра дар канор ва бараст

که بحر را صد ازین قطره در کنار و برست

Магӯ ки ҷамъи гуҳар талх комем бабрад

مگو که جمع گهر تلخ کامیم ببرد

Ки талх комем аз гирд гардан гуҳараст

که تلخ کامیم از گرد گردن گهرست

Бикаш зи қайди маволеди сар чу май доне

بکش ز قید موالید سر چو می دانی

Ки сини сар чу шавад нуқтаи дор шин шараст

که سین سر چو شود نقطه دار شین شرست

Рақам макун тамаъи симу зари блўҳи замир

رقم مکن طمع سیم و زر بلوح ضمیر

Ки сиккаи зару сими тамаъ хат хатараст

که سکه زر و سیم طمع خط خطرست

Чу сим ҷамъ кунӣ файзи он бхлқи расон

چو سیم جمع کنی فیض آن بخلق رسان

Чу суд зонка шаҷарро шукуфа бе самараст

چو سود زانکه شجر را شکوفه بی ثمرست

Дар карам бигушо то шӯии баланди мақом

در کرم بگشا تا شوی بلند مقام

Ки ҷои фатҳа ҳамеша зи фатҳ бар зибраст

که جای فتحه همیشه ز فتح بر زبرست

з кас макун тамаъи нафъ то нагардӣ паст

ز کس مکن طمع نفع تا نگردی پست

Ки касра зер нишин суфӯф хат хатараст

که کسره زیر نشین صفوف خط خطرست

Ғарази зи ҷамъи зар ва сим чист ммскро

غرض ز جمع زر و سیم چیست ممسکرا

Чу дар ҳусӯли ғарази шарти тарки сим ва зараст

چو در حصول غرض شرط ترک سیم و زرست

Дарин назаргаи пари файз каз тариқи назар

درین نظرگه پر فیض کز طریق نظر

Бақадр бениши худ ҳар ки ҳаст баҳра бараст

بقدر بینش خود هر که هست بهره برست

Накӯ агарнигарӣ ҳеҷ хилқатӣ бад нест

نکو اگر نگری هیچ خلقتی بد نیست

Тафовутии бадви некӣ ки ҳаст дар назараст

تفاوتی بدو نیکی که هست در نظرست

Бнсхаҳи ҳунари ҳечкас макаши хати айб

بنسخه هنر هیچکس مکش خط عیب

Бъиби каши хат агар муддаоӣ ту ҳунараст

بعیب کش خط اگر مدعای تو هنرست

Бакор кӯш ки дар корхонаи олам

بکار کوش که در کارخانه عالم

Бақадр ҳосил ҳар кор музд коргараст

بقدر حاصل هر کار مزد کارگرست

зи ҳарзаи кории ту чархи меҳрбон ту нест

ز هرزه کاری تو چرخ مهربان تو نیست

Вагар на меҳри писари расм фитрӣ падараст

و گر نه مهر پسر رسم فطری پدرست

Касе ки лоф ҳунар зад ҳунар нахоҳад дошт

کسی که لاف هنر زد هنر نخواهد داشت

Ки аз садости тиҳӣ ҳар не ки пар шукраст

که از صداست تهی هر نی که پر شکرست

Гар аҳли даракӣ азон илму ақл лоф мазан

گر اهل درکی ازان علم و عقل لاف مزن

Ки зарқро сабабаст ва муошир қамараст

که زرق را سببست و معاشر قمرست

Варои олимӣу ъоқлисти дониши ҳақ

ورای عالمی و عاقلیست دانش حق

зи қавлу феъли худои илму ақли кӯр ва караст

ز قول و فعل خدا علم و عقل کور و کرست

Кадоми ақли кмоҳӣ ба гунаҳ кор расед

کدام عقل کماهی به گنه کار رسید

Кадоми олам аз анҷоми ҳол бо хабараст

کدام عالم از انجام حال با خبرست

Макаш ки фоидаи қайди ақл дард диласт

مکش که فایده قید عقل درد دلست

Макун ки мо ҳсли баҳси илм дард сараст

مکن که ما حصل بحث علم درد سرست

Камолгар талабӣ дар мақоми ишқи талаб

کمال گر طلبی در مقام عشق طلب

Ки файзи ишқи зи илму з ишқ бештараст

که فیض عشق ز علم و ز عشق بیشترست

Мазоқи айши мҷуи мутлақ аз муқайяди ақл

مذاق عیش مجو مطلق از مقید عقل

Ки масти хоб на огаҳи з нашъа саҳараст

که مست خواب نه آگه ز نشئه سحرست

Фиреб ақл махӯр он мубин ки дар раҳи қайд

فریب عقل مخور آن مبین که در ره قید

Бичишам ақли ақолими сабъа ганҷ зараст

بچشم عقل اقالیم سبعه گنج زرست

зи нахли ишқи талаб бар ки мҷмло бар ӯ

ز نخل عشق طلب بر که مجملا بر او

Муҳақараст бар ақл ҳар чаҳ муътабараст

محقرست بر عقل هر چه معتبرست

з ишқ магзар агар бар муҷоз ҳам бошад

ز عشق مگذر اگر بر مجاز هم باشد

Ки мардро бҳқиқт муҷоз роҳбараст

که مرد را بحقیقت مجاز راهبرست

Китоба ки буд маҳзи файзи мазмунаш

کتابه که بود محض فیض مضمونش

Хати изори санавбари қадони симбрст

خط عذار صنوبر قدان سیمبرست

Назар касе ки надорад бар офтоби вшӣ

نظر کسی که ندارد بر آفتاب وشی

Чу шаби ҳазораш агар дида ҳаст бе басараст

چو شب هزارش اگر دیده هست بی بصرست

Гумон мабар ки дар об ва гуласт нишонаи ҳасан

گمان مبر که در آب و گلست نشانه حسن

Ҳақиқатӣаст ки дар рӯй хуб ҷилва гараст

حقیقتی است که در روی خوب جلوه گرست

Мшъбдисти дарин пардаи вар на каси бахудӣ

مشعبدیست درین پرده ور نه کس بخودی

На пардаи дор на парда нишин на пардаи дуруст

نه پرده دار نه پرده نشین نه پرده درست

з сӯратаст раҳегар тавон бмънии барад

ز صورتست رهی گر توان بمعنی برد

Мазоҳири гули маънӣ ҳдоиқ сувараст

مظاهر گل معنی حدایق صورست

Буд сафои фазоӣ фараҳ физой Наҷаф

بود صفای فضای فرح فزای نجف

Далели онкии дарави подшоҳи баҳр ва бараст

دلیل آنکه درو پادشاه بحر و برست

Эмоми мФтрзи алтоъаҳи ҳайдари сафдар

امام مفترض الطاعه حیدر صفدر

Ки дарак ӯ зи ҳади дониш башар бадараст

که درک او ز حد دانش بشر بدرست

Малики бмҳкмаҳ ӯ руҷӯъ карда қазо

ملک بمحکمه او رجوع کرده قضا

Иҳотаи башар ӯ куҷо ҳад башараст

احاطه بشر او کجا حد بشرست

Бҷўҳрши ЊАЉАРУЛАСВАДи омадаи мазҳар

بجوهرش حجرالاسود آمده مظهر

Чаҳ об зинда ?гийаст он ки зулматаш ҳаҷараст

چه آب زنده گیست آن که ظلمتش حجرست

Барон шаҷар ки диҳад ҷӯйбори қадараши об

بران شجر که دهد جویبار قدرش آب

Ҳар осмони яке аз барги сабз он шаҷараст

هر آسمان یکی از برگ سبز آن شجرست

зи шуъла ки занад сари зи оташи меҳраш

ز شعله که زند سر ز آتش مهرش

Бар авҷи ъзу шараф ҳар ситора як шарараст

بر اوج عز و شرف هر ستاره یک شررست

Гадои даргаи иқбол ӯ ҳумоюни фол

گدای درگه اقبال او همایون فال

эй авҷи таманноӣ ӯ фиришта фирист

همای اوج تمنای او فرشته فرست

Ситораи шарафи меҳри роҳати афзоиш

ستاره شرف مهر راحت افزایش

Шаби дарози амлро нишона саҳараст

شب دراز امل را نشانه سحرست

Талиъаи илми файзи олами ороиш

طلیعه علم فیض عالم آرایش

Сипоҳи илму амалро аллома зафараст

سپاه علم و عمل را علامه ظفرست

Ҳамин зи ҷумҷума иқбол карда ҳукмаш ро

همین ز جمجمه اقبال کرده حکمش را

Кашида аз хати фармон ӯ кадом сараст

کشیده از خط فرمان او کدام سرست

Румузи донаи хурмои азуи мадори аҷаб

رموز دانه خرما ازو مدار عجب

Ки нахли мӯъҷиз ӯро чунин ҳазор бараст

که نخل معجز او را چنین هزار برست

Ббўии он гули тоза ки дод салмон ро

ببوی آن گل تازه که داد سلمان را

Димоғи аҳли яқин то баҳор ҳашар тараст

دماغ اهل یقین تا بهار حشر ترست

Бики наҳифи ду шер тар шуд санг

بیک نهیب دو شیر تر شد سنگ

Боўҷ панҷа занад хасм агар чаҳ шер нараст

باوج پنجه زند خصم اگر چه شیر نرست

Шикастани ма ва баргаштани хур аз мағриб

شکستن مه و برگشتن خور از مغرب

Миёни халқ чу равшани басон моҳ хураст

میان خلق چو روشن بسان ماه خورست

На дар хураст ки гӯям бар осмони вуҷӯд

نه در خورست که گویم بر آسمان وجود

Набии зи кавкаба шамс омад ва вале қамараст

نبی ز کوکبه شمس آمد و ولی قمرست

Алӣ касеаст ки дар азми қурби ҳақи ҷбрил

علی کسیست که در عزم قرب حق جبریل

Бароаи мондаи азуи ҳамчуи хок раҳ гузараст

براه مانده ازو همچو خاک ره گذرست

Чаҳ сони баробар ҷбрил дорам ва гӯям

چه سان برابر جبریل دارم و گویم

Алии миёни худоу набӣ паём бараст

علی میان خدا و نبی پیام برست

Бшҳри илми набӣ чун алӣаст дар чаҳ аҷаб

بشهر علم نبی چون علیست در چه عجب

зи ҷбрӣлгар ӯро зи ҳоҷибони дуруст

ز جبرئل گر او را ز حاجبان درست

Зиҳии сипеҳри вилоят ки дар вилоятҳо

زهی سپهر ولایت که در ولایتها

Вилояти ту чу хуршеду моҳи мштҳрст

ولایت تو چو خورشید و ماه مشتهرست

Бшҳри илми набӣ аз барои маъмурӣ

بشهر علم نبی از برای معموری

зи мӯъҷизоти ту ҳар як вилоят дигараст

ز معجزات تو هر یک ولایت دگرست

Нишони доғи вафояти бсинаҳи аҳбоб

نشان داغ وفایت بسینه احباب

БдФъи тири ҳаводис намӯна сипараст

بدفع تیر حوادث نمونه سپرست

Срсри афкани теғи ту дар тани бдрк

سرسر افکن تیغ تو در تن بدرک

Бхўни фосиди туғёни куфри ништрст

بخون فاسد طغیان کفر نیشترست

зи зулфиқори туу длдли ту душману дӯст

ز ذوالفقار تو و دلدل تو دشمن و دوست

Бар исми пай рӯйу саркашии бнФъи зирсат

بر اسم پی روی و سرکشی بنفع ضرست

Бдлдлт буд он доли доли сӯии наҷот

بدلدلت بود آن دال دال سوی نجات

БзўолФқори ту он золи золи алҳзрст

بذوالفقار تو آن ذال ذال الحذرست

зи теғи ту ҷигари душманони ҳама шудаи хӯн

ز تیغ تو جگر دشمنان همه شده خون

Бъзми душмании теғи ту кро ҷигараст

بعزم دشمنی تیغ تو کرا جگرست

Агар бмлки ҷаҳон дил надода чаҳ аҷаб

اگر بملک جهان دل نداده چه عجب

Ту шоҳи бозӣ ва ин сайд сайд мухтасараст

تو شاه بازی و این صید صید مختصرست

Фазои малики убудийяти ту саҳро нест

فضای ملک عبودیت تو صحرا نیست

Ки ҳамчуи тоири қудсаш ҳазор ҷонвараст

که همچو طایر قدسش هزار جانورست

Ҳавои бандагии даргаи ту фоидаи ист

هوای بندگی درگه تو فایده ایست

Ки сад халили бодрори азу вазифа хураст

که صد خلیل بادرار ازو وظیفه خورست

Касе наёфт бақадр ту дар сафи иззат

کسی نیافت بقدر تو در صف عزت

Қазо ки анҷумани ?ераӣ маҳфил қадараст

قضا که انجمن ارای محفل قدرست

Гулии надидаи брнги ту дар баҳори вуҷӯд

گلی ندیده برنگ تو در بهار وجود

Сабо ки чеҳраи гушой ъроис заҳраст

صبا که چهره گشای عرایس زهرست

Ҳазор шукр ки дар силки ходимони туам

هزار شکر که در سلک خادمان توام

Ҳамин саодати ман бас ки қадарам ин қадараст

همین سعادت من بس که قدرم این قدرست

Шҳо блтФ назар кун ҳамин ки бо чаҳ касон

شها بلطف نظر کن همین که با چه کسان

Марои бқўти мадҳи ту даст дар камараст

مرا بقوت مدح تو دست در کمرست

Гирифт котибии ин роҳи ҳайратӣ аз пай

گرفت کاتبی این راه حیرتی از پی

Қадам барисам татаббуъи ниҳода бе сипараст

قدم برسم تتبع نهاده بی سپرست

Миёни ин ду сухан ҳаст гуфта ман ҳшў

میان این دو سخن هست گفته من حشو

Чаро казон ду яке рӯи яке чу остараст

چرا کزان دو یکی رو یکی چو آسترست

Дарин либоси ҳади назми ман муайян шуд

درین لباس حد نظم من معین شد

Кигар буд зи яке зер аз яке з бараст

که گر بود ز یکی زیر از یکی ز برست

Фузулем ману корами гунаҳ агар зини кор

فضولیم من و کارم گنه اگر زین کار

Кашами бъзри забони узрам аз гунаҳ битарсат

کشم بعذر زبان عذرم از گنه بترست

Умед ҳаст ки бдгўи маро муъоф кунад

امید هست که بدگو مرا معاف کند

Чу ҳарзи мадҳи ту аз ҳар маломатам мақараст

چو هرز مدح تو از هر ملامتم مقرست

Ҳамеша то бмкоФоти хайру шаҳри бҷҳон

همیشه تا بمکافات خیر و شهر بجهان

Умеду бими бадви неки ҷинату сқрст

امید و بیم بدو نیک جنت و سقرست

Хушами бад-ӣн ки ҳамеша зи қурби ту ҳосил

خوشم بدین که همیشه ز قرب تو حاصل

Тавофи каъбаи маро бемашаққат сафараст

طواف کعبه مرا بی مشقت سفرست

Маро ҷудо накунад ҳақи зи ҷинат дар ту

مرا جدا نکند حق ز جنت در تو

Ки ҳар ки ҳаст зи ҷинати бурун сқр мақараст

که هر که هست ز جنت برون سقر مقرست