ё ман иллати бтрбтаҳи рутбаи алнҷФ

یا من علت بتربته رتبه النجف

Ту дар шоҳворӣу хоки Наҷафи садаф

تو در شاهواری و خاک نجف صدف

Бдролдҷои туе зи тулӯъу ғуруби ту

بدرالدجا تویی ز طلوع و غروب تو

Бтҳои гирифтаи нур Наҷаф ёфта шараф

بطحا گرفته نور نجف یافته شرف

Гар дид баҳри хотират аз дидаи офтоб

گر دید بهر خاطرت از دیده آفتاب

Ваз сидқ гашта тири дуои турои ҳадаф

وز صدق گشته تیر دعای ترا هدف

Қандил нест гирди ҳарими ту баҳри тўФ

قندیل نیست گرد حریم تو بهر طوف

Дилҳои равшанаст баҳр сӯ кашида саф

دلهای روشن است بهر سو کشیده صف

зи идроки сифлаи румуз ту ҳаст давр

ز ادراک سفله رموز تو هست دور

Дар аз куҷоу рутбаи ғаввосии кашф

در از کجا و رتبه غواصی کشف

Гар об кавсараст вагар сабзаи биҳишт

گر آب کوثرست و گر سبزه بهشت

Омад туфайли длдлти ин об ва он алаф

آمد طفیل دلدلت این آب و آن علف

Аз навбаҳори шафқату нирони қаҳри тест

از نوبهار شفقت و نیران قهر تست

Ҷинат ба обу тоби ҷаҳаннам ба тобу туф

جنت به آب و تاب جهنم به تاب و تف

Баҳри баҳори нусрат аз он ба шукуфа нест

بهر بهار نصرت از آن به شکوفه نیست

Корди гуҳи азои яди ман длдли ту каф

کآرد گه عزا ید من دلدل تو کف

Гар маи бдргаҳи ту наад рӯ чу офтоб

گر مه بدرگه تو نهد رو چو آفتاب

Хок дарат зи чеҳра ӯ май баради клФ

خاک درت ز چهره او می برد کلف

Одами зи насли хеши туро ихтиёр кард

آدم ز نسل خویش ترا اختیار کرد

Маълум шуд зи меҳри падари нутфаи халаф

معلوم شد ز مهر پدر نطفه خلف

Кӣ мерасад бмърФти сари зоти ту

کی می رسد بمعرفت سر ذات تو

Ҳар кас ки нест орифи мазмуни ман урф

هر کس که نیست عارف مضمون من عرف

Хоҳам расми бтўФи ту рӯзии ҳазор бор

خواهم رسم بطوف تو روزی هزار بار

Ҳар бор азон чу бор гунаҳ мешавад ахФ

هر بار ازان چو بار گنه می شود اخف

Мағзам дар устихон бҳўоит сиришта аст

مغزم در استخوان بهوایت سرشته است

Дар сина ам диласт биёади ту пуршааф

در سینه ام دلست بیاد تو پرشعف

Ҳошо ки ин ҳаво равад аз устихони бурун

حاشا که این هوا رود از استخوان برون

Ҳошо ки ин шааф шавад аз синаи бартараф

حاشا که این شعف شود از سینه برطرف

Гар банди банди ман чу не аз ҳам ҷудо кунанд

گر بند بند من چو نی از هم جدا کنند

Вари пӯстами з сина шикофанд ҳамчуи даф

ور پوستم ز سینه شکافند همچو دف

Аз тоби офтоби ҳаводиси маро чаҳ ғам

از تاب آفتاب حوادث مرا چه غم

Чун дорадам ливои влои ту дар кнФ

چون داردم لوای ولای تو در کنف

Ҳар гуҳ ки ёфт раҳи сӯии ман бими маъсият

هر گه که یافت ره سوی من بیم معصیت

Омаданд аз манеҳӣ афват ки лотхФ

آمدند از منهی عفوت که لاتخف

Шукри худо ки нақди ҳаёти ман аз нахуст

شکر خدا که نقد حیات من از نخست

Сарфи раҳ ту шуд бзхорФ нашуд талаф

صرف ره تو شد بزخارف نشد تلف

Чун дигарон ним ки кашами рӯзи вопасин

چون دیگران نیم که کشم روز واپسین

Бе Фоӣдаҳи таъассуфи тақсири мо салаф

بی فائده تأسف تقصیر ما سلف

Аз ман сўоӣ шукр нахоҳад шунид кас

از من سوای شکر نخواهد شنید کس

Рӯзӣ ки хезад аз ҳамаи фарёди вои асФ

روزی که خیزد از همه فریاد وا اسف

Аз оби чашму чоки гиребон чаҳ Фоӣдаҳ

از آب چشم و چاک گریبان چه فائده

То домани ризои ту норад касе бкФ

تا دامن رضای تو نارد کسی بکف

Дарё дило чу назми Фзўлисти назри ту

دریا دلا چو نظم فضولیست نذر تو

Умед каз ту қадар гуҳар гирад ин хзФ

امید کز تو قدر گهر گیرد این خزف

То рӯҳи рости рФқи бадани Киеви мо атФқ

تا روح راست رفق بدن کیف ما اتفق

То шоми рости халафи саҳари Киеви мо ахтлФ

تا شام راست خلف سحر کیف ما اختلف

Шому саҳари мудовимати ҷисму рӯҳи ман

شام و سحر مداومت جسم و روح من

Бодои ҳамин муҷовирати равзаи Наҷаф

بادا همین مجاورت روضه نجف