Манам ббодиаҳи нестии ниҳодаи қадам
منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدم
БҳрФи қайди зи калак фано кашида рақам
به حرف قید ز کلک فنا کشیده رقم
Ҳакими ақли зи дараки ташаххусами оҷиз
حکیم عقل ز درک تشخصم عاجز
Дабири дарак дар исбот ҳастем мулзам
دبیر درک در اثبات هستیام ملزم
Ҷаҳот сет надорад ҳади иҳотаи ман
جهات سته ندارد حد احاطه من
Бҷзؤи ло итҷзаст ҷавҳарами тавъам
به جزؤ لا یتجز است جوهرم توأم
Дар орзӯии сари зулф маҳвашон умрӣаст
در آرزوی سر زلف مهوشان عمریست
Ман шикастаи бҷсми заъифу қомати хам
من شکسته به جسم ضعیف و قامت خم
Миёни шиддат айём гаштаам ночиз
میان شدت ایام گشتهام ناچیز
Басони дол ки дар ӯ шудааст он мдғм
به سان دال که در او شده است آن مدغم
Ним муқайяди олами ҳакими баҳри худо
نیم مقید عالم حکیم بهر خدا
Бмн магӯӣ ҳадиси ҳудуси ҳарфи қадам
به من مگوی حدیث حدوث حرف قدم
Ту ҳоли олами куну фасоди мипрсӣ
تو حال عالم کون و فساد میپرسی
з ман мапурс ки ман нестам аз он олам
ز من مپرس که من نیستم از آن عالم
Марои з нашъа ишқаст олимӣ ки дарав
مرا ز نشئهٔ عشق است عالمی که در او
На роҳатӣаст зи лиззат на меҳнатии зи ?илам
نه راحتیست ز لذت نه محنتی ز الم
Чаҳ ишқи ишқи ҳақиқӣ ки бар саҳифаи кун
چه عشق؟ عشق حقیقی که بر صحیفهٔ کون
Туфайл ӯ шудаи нақши мкўноти рақам
طفیل او شده نقش مکونات رقم
Набии уммии ?маккеии Муҳамади қршӣ
نبی امی مکی محمد قرشی
Салоҳи малики араби фитнаи мулӯки аҷам
صلاح ملک عرب فتنهٔ ملوک عجم
Маи сипеҳри вафои офтоби авҷи сахо
مه سپهر وفا آفتاب اوج سخا
Шаҳи хуҷастаи сари сарвар ҳамида шем
شه خجستهسر سرور حمیدهشیم
Сипоҳи давлату дайнро савори хасми афкан
سپاه دولت و دین را سوار خصمافکن
Сарири шаръи мубинро шҳншаҳи аъзам
سریر شرع مبین را شهنشه اعظم
Тамиз дода ҳарому ҳалолро бслўк
تمیز داده حرام و حلال را به سلوک
Намӯда роҳи Наиму сқри балоу нъм
نموده راه نعیم و سقر به لا و نعم
Смнбрӣ ки чу бишкуфта аз риёзи ҳиҷоз
سمنبری که چو بشکفته از ریاض حجاز
Сеӣ қадӣ ки чу бар хостаҳи зи хоки ҳарам
سهی قدی که چو برخاسته ز خاک حرم
Бъзми дафъи муъориз бурун зада хайма
به عزم دفع معارض برون زده خیمه
Пай шикастани асном бар кашида илм
پی شکستن اصنام برکشیده علم
Ҳазор кофарро аз санам бар оварда
هزار کافر را از صنم برآورده
Бзиби ҳасани шикастаи сафи ҳазор санам
به زیب حُسن شکسته صف هزار صنم
Чу ӯ бкъбаҳи даруни омадаи бурун шудаи бут
چو او به کعبه درون آمده برون شده بت
Бсъӣ ӯ шудаи холии ҳарами зи нои муҳаррам
به سعی او شده خالی حرم ز نامحرم
Шунидаам барра заҳр карда карда сухан
شنیدهام به ره زهر کرده کرده سخن
Бмъҷзши паии изҳори макри аҳли ситам
به معجزش پی اظهار مکر اهل ستم
Камоли файз нигаҳ кун ки дар тани мурда
کمال فیض نگه کن که در تن مرده
Азу табиати об ҳаёт ёфта сам
از او طبیعت آب حیات یافته سم
Чу кӯс адл зада дар ҳиҷоз ва дар Бағдод
چو کوس عدل زده در حجاز و در بغداد
Намӯда тоири давлати зи тоқи касрии сам
نموده طایر دولت ز طاق کسری سم
Чу дар Яман зада сари чашма аз ангушташ
چو در یمن زده سر چشمه از انگشتش
БФорс ёфта оташ ки муъоризи нам
به فارس یافته آتش که معارض نم
Миёни Мӯсо ва ӯ фарқи моҳ то моҳӣаст
میان موسی و او فرق ماه تا ماهیست
Куҷо шикастани моҳу куҷо баридан ӣам
کجا شکستن ماه و کجا بریدن یم
Дамӣ ки нашъа рӯзӣ гирифт ҳар қавмӣ
دمی که نشئه روزی گرفت هر قومی
Бақадр ҳавсила дар базми маншау мқсм
بقدر حوصله در بزم منشا و مقسم
Нишоти давлат ислом ёфт уммат ро
نشاط دولت اسلام یافت امت را
Мазоқи мастӣ май қавми исои Марям
مذاق مستی می قوم عیسی مریم
Ҳамин басаст бтъзими уммат ӯ мадҳ
همین بس است بتعظیم امت او مدح
Ҳамин басаст ба илзоми қавми змии зм
همین بس است به الزام قوم ذمی ذم
Ҷуз ӯ наёфта зи абнои рӯзгор касе
جز او نیافته ز ابنای روزگار کسی
Чу Ҷабраили бародар чу Муртазои бен ъам
چو جبرئیل برادر چو مرتضی بن عم
Агар блўҳу қалами дасти баҳр хат наниҳад
اگر بلوح و قلم دست بهر خط ننهد
зи баҳри фазли чунон комилӣ нагардад кам
ز بحر فضل چنان کاملی نگردد کم
Чаҳ ҳоҷатаст орзӯии санъати хат
چه حاجت است آرزوی صنعت خط
Касе ки пой тавонад наад блўҳу қалам
کسی که پای تواند نهد بلوح و قلم
Зиҳии бҳкми равони роҳи рӯҳпарвар ро
زهی بحکم روان راح روح پرور را
Ҳаром карда бҷмшид ва талх карда бҷм
حرام کرده بجمشید و تلخ کرده بجم
Қабули шаръи туу ради мазҳаби ҳукамо
قبول شرع تو و رد مذهب حکما
Аён шуда баҳама гашта чун замонаи ҳукм
عیان شده بهمه گشته چون زمانه حکم
Баннои даъвии ботили ниҳодаи рӯи бзўол
بنای دعوی باطل نهاده رو بزوال
Асоси бунияи ҳақи мондаи ончнини муҳкам
اساس بنیه حق مانده آنچنین محکم
Ҳдиқаҳ эй зи риёзи ризои тести биҳишт
حدیقه ای ز ریاض رضای تست بهشت
Кинояи зи гулистони кӯии тести Ирам
کنایه ز گلستان کوی تست ارم
Дамӣ ки кардае аз лаъли гўҳроФшонӣ
دمی که کرده ای از لعل گوهرافشانی
Гушӯдае дар ганҷи маъонии мубҳам
گشوده ای در گنج معانی مبهم
Ҳазор қофилаи марҳамат ба шаҳри вуҷӯд
هزار قافله مرحمت به شهر وجود
Ниҳода рӯй ба ҳукми худои зи малики адам
نهاده روی به حکم خدا ز ملک عدم
Гуҳӣ ки лаб ба табассуми гушӯдае ва ба халқ
گهی که لب به تبسم گشوده ای و به خلق
Миёни барги гул тар намӯдае шабнам
میان برگ گل تر نموده ای شبنم
Ҳазор равзаи рӯҳу риёзи дил шуда аст
هزار روضه روح و ریاض دل شده است
зи файзи шабнаму гулбарги нозукати хуррам
ز فیض شبنم و گلبرگ نازکت خرم
Ту тоҷи аҳли дилӣ тарк карда дунё
تو تاج اهل دلی ترک کرده دنیا
Ту хотами русулии санги бастаи бшкм
تو خاتم رسلی سنگ بسته بشکم
Ки барги тарк бар орандааст дар гули тоҷ
که برگ ترک بر آرنده است در گل تاج
Нигини санг писандидааст дар хотам
نگین سنگ پسندیده است در خاتم
Малики бсҷдаҳи одам чаҳ гӯна сар наниҳад
ملک بسجده آدم چه گونه سر ننهد
зи хоки пои ту будаст тинати одам
ز خاک پای تو بود است طینت آدم
Ҳаёт чун надаат мурдаро дами исо
حیات چون ندهت مرده را دم عیسی
зи файзи лаъл лабат мезадааст исои дам
ز فیض لعل لبت میزده است عیسی دم
Сар аз мтобъти Хизр чун кашад Мӯсо
سر از متابعت خضر چون کشد موسی
Бароаи пайравят май ниҳодаи Хизри қадам
براه پیرویت می نهاده خضر قدم
Паии урӯҷи ту бастаи ббоми арши қазо
پی عروج تو بسته ببام عرش قضا
зи чори унсур ва на пояи фалаки силам
ز چار عنصر و نه پایه فلک سلم
Ситора нест ки вақти азимати миъроҷ
ستاره نیست که وقت عزیمت معراج
Сипоҳи ҷоҳ ту карда сипеҳрро мхим
سپاه جاه تو کرده سپهر را مخیم
Фалак надошт ситораи замини гулу сабза
فلک نداشت ستاره زمین گل و سبزه
Ва лек дар шаби миъроҷ аз нисори қадам
و لیک در شب معراج از نثار قدم
Ҳамин тибқи тибқи андохти лаълу фирӯза
همین طبق طبق انداخت لعل و فیروزه
Ҳамон хазонаи хазонаи гуҳари расонади баҳам
همان خزانه خزانه گهر رساند بهم
Ҳикояти карам ҳотамаст ғояти куфр
حکایت کرم حاتم است غایت کفر
Бадӯр чун ту карӣмӣ ва дар маҷоли карам
بدور چون تو کریمی و در مجال کرم
зи ним шамаи лутф ту метавонад буд
ز نیم شمه لطف تو میتواند بود
Ҳазор чун карами худ ҳазор чун ҳотам
هزار چون کرم خود هزار چون حاتم
Шҳо фузулии мо гарчи ҳаст маҳзи хато
شها فضولی ما گرچه هست محض خطا
Хатостгар бадали орем бо вуҷӯди ту ғам
خطاست گر بدل آریم با وجود تو غم
Умед ҳаст ки аз лутфи ту пазиради афв
امید هست که از لطف تو پذیرد عفو
Маосии ҳамаи халқу фузулии мо ҳам
معاصی همه خلق و فضولی ما هم
Туе ки рӯзи ҷазо чун шафиъи халқи шӯй
تویی که روز جزا چون شفیع خلق شوی
Ҷароҳати ҳамаро аз ту мерасад марҳам
جراحت همه را از تو میرسد مرهم