Забон хушаст ки тавҳид ҳақ кунад ба баён

زبان خوشست که توحید حق کند به بیان

Агар чунон набӯд дар даҳон мабод забон

اگر چنان نبود در دهان مباد زبان

Зиҳии мкўни комил ки ҳаст дар кунин

زهی مکون کامل که هست در کونین

Рақам кашида ӯ нақши коинои мо кон

رقم کشیدهٔ او نقش کایناً ما کان

Камоли сунъи қадимаши хуҷастаи деҳқонии сет

کمال صنع قدیمش خجسته دهقانی‌ست

Ки дар ҳдиқаҳ тан карда ҷории оби равон

که در حدیقه تن کرده جاری آب روان

Фазои қудрат беиллаташ чу дарёии сет

فضای قدرت بی‌علتش چو دریایی‌ست

Ки чашми ақл дар ӯ заврақии сети саргардон

که چشم عقل در او زورقی‌ست سرگردان

Ҳазор тӯҳфаи салавот бар равон касе

هزار تحفه صلوات بر روان کسی

Ки баргузӣда он ҳазратаст аз инсон

که برگزیدهٔ آن حضرتست از انسان

Набии уммии ?маккеии Муҳамади қршӣ

نبی امی مکی محمد قرشی

Млози навъи башари муқтадои халқи ҷаҳон

ملاذ نوع بشر مقتدای خلق جهان

Басаст дар сифати зот ӯ ҳамин таъриф

بس است در صفت ذات او همین تعریف

Ки ҳаст ба нъм ӯ ҳазрати шаҳи мардон

که هست به نعم او حضرت شه مردان

Вале волии волои алии одили дил

ولیّ والی والا علیّ عادل دل

Низоми даври фалаки нозими замину замон

نظام دور فلک ناظم زمین و زمان

Шаҳи сарири слўнии эмоми инсу малик

شه سریر سلونی امام انس و ملک

Ки васф ӯ чу сифот худост бе бурҳон

که وصف او چو صفات خداست بی‌ برهان

Кунун ривоятӣ аз мӯъҷизот ӯ бишинав

کنون روایتی از معجزات او بشنو

Ки тоза мешавад аз истимоъ ӯ дилу ҷон

که تازه می‌شود از استماع او دل و جان

Ривоятаст ки чун он эмоми кофии рой

روایتست که چون آن امام کافی رای

Шуд аз Мадинаи буруни Кӯфаро гирифт макон

شد از مدینه برون کوفه را گرفت مکان

з ҳар диёр ниҳоданд рӯй ҷониб ӯ

ز هر دیار نهادند روی جانب او

Бадаради хеш азу ёфтанд ҳамаи дармон

به درد خویش ازو یافتند همه درمان

Миёни мардуми Басра дарон замон буданд

میان مردم بصره در آن زمان بودند

Муҳибу муътақиди шоҳи авлиёи дилу ҷон

محب و معتقد شاه اولیا دل و جان

Ду наврасед комили ду нутфаи тоҳир

دو نورسید کامل دو نطفهٔ طاهر

Ду мухлиси муташарриъи ду толиби имон

دو مخلص متشرع دو طالب ایمان

Ба асли ҳардуи бародари ду гавҳар аз як баҳр

به اصل هردو برادر دو گوهر از یک بحر

Ба фасли ҳардуи баровардаи гули зи як бустон

به فصل هردو برآورده گل ز یک بستان

Ба азми давлати побӯси он сар омад даҳр

به عزم دولت پابوس آن سر آمد دهر

Шуданд ҷониби Кӯфаи зи шаҳри Басраи равон

شدند جانب کوفه ز شهر بصره روان

Қазо расед дар аснои раҳи зи рбҳи сафар

قضا رسید در اثنای ره ز رنج سفر

Тани бародари маро намонад тоб ва тавон

تن برادر مه را نماند تاب و توان

Бидон расед ки ҷон аз тани фусурда ӯ

بدان رسید که جان از تن فسرده او

Бурун равад чу хадангӣ ки бугзарад камон

برون رود چو خدنگی که بگذرد کمان

Гушӯд лаб ба бародар васиятӣ фармуд

گشود لب به برادر وصیتی فرمود

Ки эй муроди дилу коми дидаи нигарон

که ای مراد دل و کام دیده نگران

Ду ғунча будем аз гулбун вафо зада сар

دو غنچه بودیم از گلبن وفا زده سر

Умед буд ки хоҳем шуд гули хандон

امید بود که خواهیم شد گل خندان

Ту баҳри тӯҳфаи даргоҳи шоҳ боқӣ бош

تو بهر تحفه درگاه شاه باقی باش

Ки ношукуфаи баҳори марои расидаи хазон

که ناشکوفه بهار مرا رسیده خزان

Ду лаъл будем дар ранги худ ба мартаба

دو لعل بودیم در رنگ خود به مرتبه

Сӯии хазонаи шоҳии ниҳода рӯй аз кон

سوی خزانه شاهی نهاده روی از کان

зи санги ҳодиса бар ман чунин шикаст расед

ز سنگ حادثه بر من چنین شکست رسید

Ту баҳри ҳадяи он ганҷи мустадоми бимон

تو بهر هدیه آن گنج مستدام بمان

Вале васиятам инаст бар ту эй ҳамзод

ولی وصیتم اینست بر تو ای همزاد

Ки чун рисии ту ба даргоҳи хоҷаи салмон

که چون رسی تو به درگاه خواجهٔ سلمان

Марои зи гӯшаи хотири басӣ фурӯ магузор

مرا ز گوشه خاطر بسی فرو مگذار

Ниёз ман бигзору салом ман бирасон

نیاز من بگذار و سلام من برسان

Машав зи лавҳи дили хеши нақши номи маро

مشو ز لوح دل خویش نقش نام مرا

Ҳикояти ман гум гашта пеш ӯ бархон

حکایت من گم‌گشته پیش او برخوان

Бигӯ ки эй шаҳи фархундаи рои фаррухи рух

بگو که ای شه فرخنده‌رای فرخ‌رخ

Ба хоки орўзии даргаи ту баради фалон

به خاک آروزی درگه تو برد فلان

Ба ёди хок дарат дод зиндагӣ бар бод

به یاد خاک درت داد زندگی بر باد

Чунонкӣ буд ба ёди ту зиндаи мурдаи бон

چنانکه بود به یاد تو زنده مرده بان

Бамурду орзӯӣ дидан ту дар ҷонаш

بمرد و آرزوی دیدن تو در جانش

Бирафту ҷону дилаши сӯии васли ту нигарон

برفت و جان و دلش سوی وصل تو نگران

Ҳануз дарди дил худ накарда буд тамом

هنوز درد دل خود نکرده بود تمام

Ки кард мурғи рӯонаши зи доми тани тайрон

که کرد مرغ روانش ز دام تن طیران

эй авҷи вафо буд кард парвозӣ

همای اوج وفا بود کرد پروازی

зи дашти меҳнати ғами сӯии равзаи ризвон

ز دشت محنت غم سوی روضه رضوان

Чу шуд бародари меҳтари асири доми аҷал

چو شد برادر مهتر اسیر دام اجل

Дили бародар кеҳтар бсухт дар ҳиҷрон

دل برادر کهتر بسوخت در هجران

Басии зи гардиши айём бар фишонд сиришк

بسی ز گردش ایام برفشاند سرشک

Басии з бе касе ҳиҷр бар кашида фиғон

بسی ز بی کسی هجر برکشیده فغان

зи ҳавли ғурбату ранҷи раҳу мҳобти марг

ز هول غربت و رنج ره و مهابت مرگ

Ҷавони сӯхтаи монда буд баси хайрон

جوان سوخته مانده بود بس خیران

Ки шарти дафни бародар чаҳ сони биҷои орад

که شرط دفن برادر چه سان به جای آرد

Чигуна ганҷи ҷаҳонро кунад ба хоки ниҳон

چگونه گنج جهان را کند به خاک نهان

Ки ногуҳ аз тарафии турфаи рокибӣ чун Хизр

که ناگه از طرفی طرفه راکبی چون خضر

Расед тезтар аз оби чашмаи ҳайвон

رسید تیزتر از آب چشمه حیوان

Хуҷастаи ноқаи саворӣ ки пои ноқа ӯ

خجسته ناقه‌سواری که پای ناقه او

Ба қатъи бодия файз дошт таии макон

به قطع بادیه فیض داشت طی مکان

Ҳазор солеҳу виси қарни ниҳодаи ҷабин

هزار صالح و ویس قرن نهاده جبین

зи пои ноқа ӯ ҳркҷо ки мондаи нишон

ز پای ناقه او هرکجا که مانده نشان

Ниқоби бастаи брх лек аз мҳобт ӯ

نقاب بسته به رخ لیک از مهابت او

Дар осмон шудаи хуршеди зарраи сони ларзон

در آسمان شده خورشید ذره‌سان لرزان

Забони гушӯда ба ӯ аз хӯбии лафзи фасеҳ

زبان گشوده به او از خوبی لفظ فصیح

Чаҳ гуфт гуфт эй ранҷи дидаи даврон

چه گفت گفت ای رنج دیده دوران

Марви Марви зи худ аз ғояти ғаму андӯҳ

مرو مرو ز خود از غایت غم و اندوه

Биёи биёи зи ман ин лавҳи покро бустон

بیا بیا ز من این لوح پاک را بستان

Дамӣ бидор ба пеши димоғи мурдаи худ

دمی بدار به پیش دماغ مردهٔ خود

Ки аз рўоиҳи он мурда ту ёбад ҷон

که از روایح آن مرده تو یابد جان

Ҷавон ба мӯҷиби фармӯдаи лавҳро бастад

جوان به موجب فرموده لوح را بستد

Бдошти пеши димоғи ҷавони мурдаи равон

بداشت پیش دماغ جوان مرده روان

Ҷавони мурда азон лавҳ ёфт файзи ҳаёт

جوان مرده ازان لوح یافت فیض حیات

зи ҷои ҷусти бнўъӣ ки каси зи хоби гарон

ز جای جست به نوعی که کس ز خواب گران

Чу дар бародари меҳтари бародари кеҳтар

چو در برادر مهتر برادر کهتر

Ҳаёт дид бишуд ғарқи баҳри завқи ҷинон

حیات دید بشد غرق بحر ذوق چنان

Ки рафт аз сар ӯ ҳуш ва бехабар афтод

که رفت از سر او هوش و بی‌خبر افتاد

Ба рӯй хок ба сони сиришки худ ғалтон

به روی خاک به سان سرشک خود غلتان

Ғариби воқеа даст дода дар икдм

غریب واقعه دست داده در یکدم

Ки марди зинда ва аз марг ёфт мурдаи амон

که مرد زنده و از مرگ یافت مرده امان

Чу ҳарду чашм гушӯданд баъд аз он аҳвол

چو هردو چشم گشودند بعد از آن احوال

зи лавҳу ноқа ва ноқа нишин набӯд нишон

ز لوح و ناقه و ناقه نشین نبود نشان

Ҷавони ҳақиқати аҳвол бо бародар гуфт

جوان حقیقت احوال با برادر گفت

зи мурдан аз асари лавҳу шахси файзи расон

ز مردن از اثر لوح و شخص فیض رسان

Дамӣ ба ҳайрати он воқеаи фурӯи рафтанд

دمی به حیرت آن واقعه فرو رفتند

Ки ин натиҷа хобаст ё хаёли гумон

که این نتیجه خوابست یا خیال گمان

Заданд бори тҳиркнони қадам дар раҳ

زدند بار تحیر کنان قدم در ره

Ба шаҳри Кӯфаи расиданди хурраму хандон

به شهر کوفه رسیدند خرم و خندان

Қадам ба масҷиди Кӯфаи ниҳода бо сад завқ

قدم به مسجد کوفه نهاده با صد ذوق

Ба рӯй шоҳ гушӯданд чашм ашк фишон

به روی شاه گشودند چشم اشک‌فشان

Хушо касе ки паии орзӯӣ бе ғоят

خوشا کسی که پی آرزوی بی‌ غایت

Хушо касе ки бас аз иштиёқ бе поён

خوشا کسی که بس از اشتیاق بی‌ پایان

Ба рӯй дӯсти кушояд ба коми дили дида

به روی دوست گشاید به کام دل دیده

Кунад мутолиаи сафҳаи рухи ҷонон

کند مطالعه صفحه رخ جانان

Эмоми инсу млоики алии бӯи толиб

امام انس و ملایک علی بو طالب

Пас аз намӯдани расми навозишу эҳсон

پس از نمودن رسم نوازش و احسان

Хабари зи кайфияти саргузашт раҳ пурсед

خبر ز کیفیت سرگذشت ره پرسید

Ғараз ки роҳи ниҳонро кунад ба халқи аён

غرض که راه نهان را کند به خلق عیان

Румузи мурдан ва он лавҳу шахс ноқа нишин

رموز مردن و آن لوح و شخص ناقه‌نشین

Ҳадис ёфтан дард ва дидани дармон

حدیث یافتن درد و دیدن درمان

Чу аз бародари кеҳтари ҳама ба арз расед

چو از برادر کهتر همه به عرض رسید

Амири ҷумлаи мардони алии олии шан

امیر جمله مردان علی عالی‌شان

Миён халқ бидон навҷавон чунин фармуд

میان خلق بدان نوجوان چنین فرمود

Ки Эй намӯда худои мушкили турои осон

که ای نموده خدا مشکل ترا آسان

?герат фитад ба ҳамон чашми бор дигар

گرت فتد به همان چشم بار دگر

Шинохтӣ битавонӣ зи ғояти ирфон

شناختی بتوانی ز غایت عرفان

Ҷавоб дод ки биллоҳи тасаввури он лавҳ

جواب داد که بالله تصور آن لوح

Марост нақши пазируфта бар саҳифаи ҷон

مراست نقش پذیرفته بر صحیفه جان

Бигӯ чисон нашиносам хуҷастаи лавҳӣ ро

بگو چسان نشناسم خجسته لوحی را

Ки додааст маро аз ғами замонаи амон

که داده است مرا از غم زمانه امان

Равони зи ҷайби ҳамон лавҳро бурун оварад

روان ز جیب همان لوح را برون آورد

Амини тахти Наҷафи сарви сояи субҳон

امین تخت نجف سرو سایه سبحان

Ҷавон чу дид ҳамон турфаи лавҳро бишнохт

جوان چو دید همان طرفه لوح را بشناخت

Ба хоки пой шаҳ афтод изтироби кунон

به خاک پای شه افتاد اضطراب‌کنان

Ки ё эмоми замони эътиқоди мости дуруст

که یا امام زمان اعتقاد ماست درست

Туе ки ҳаст сифоти ту бартар аз имкон

تویی که هست صفات تو برتر از امکان

Ба ҷуз ту кист ки ҳам ҳозираст ва ҳам ғоиб

بجز تو کیست که هم حاضرست و هم غایب

Ба ҷуз ту кист ки ҳам сарвараст ҳам султон

بجز تو کیست که هم سرورست هم سلطان

Туе ки рӯҳи расӯли илоҳии сари худо

تویی که روح رسول الهی سر خدا

Туе ки асли ҳадисӣу маънии қуръон

تویی که اصل حدیثی و معنی قرآن

Муовини дами ҷони бахши исои Марям

معاون دم جان‌بخش عیسی مریم

Муқаввии яди Байзои Мӯсои умрон

مقوی ید بیضای موسی عمران

Худост мазҳари илми ту ва ту мазҳар ӯ

خداست مظهر علم تو و تو مظهر او

Туро чигуна ҷудо аз худо кунад нодон

ترا چگونه جدا از خدا کند نادان

Ривоятаст ки бисёр кас ба он мӯъҷиз

روایت است که بسیار کس به آن معجز

зи ҷом сидқ кашиданд шарбати имон

ز جام صدق کشیدند شربت ایمان

Алии сети он ки ҷаҳонро ҳамаи мусулмони сохт

علی‌ست آن که جهان را همه مسلمان ساخت

Ба зарби теғ ва ба таъсири ҳуҷҷати бурҳон

به ضرب تیغ و به تأثیر حجت برهان

Алии сети он ки дили дидаи муҳибонаш

علی‌ست آن که دل دیدهٔ محبانش

Муназзаҳаст зи хбсу шарорати шайтон

منزه است ز خبث و شرارت شیطان

Дило з сар бигузар дар раҳи вафои алӣ

دلا ز سر بگذر در ره وفای علی

Ки мурданаст дарин раҳи ҳаёти ҷовидон

که مردنست درین ره حیات جاویدان

Ҳазор шукр ки аз ҷону дили фузулии зор

هزار شکر که از جان و دل فضولی زار

Ҳамеша ҳаст алиро камӣн маноқиб хон

همیشه هست علی را کمین مناقب خوان

Ниҳода рӯй ба даргоҳи оли пайғамбар

نهاده روی به درگاه آل پیغمبر

Гирифтаи хуй ба нафрини оли бўмрўон

گرفته خوی به نفرین آل بومروان

Умед ҳаст ки то ҳаст гардиши гардун

امید هست که تا هست گردش گردون

Умед ҳаст ки то ҳаст гунбади гардон

امید هست که تا هست گنبد گردان

Ҳамеша аз карам Муртазо шавад ммдўд

همیشه از کرم مرتضی شود ممدود

Зилоли салтанату ҷоҳи подшоҳи замон

ظلال سلطنت و جاه پادشاه زمان