Дар орзӯии новак ӯ мардум эй камон

در آرزوی ناوک او مردم ای کمان

Сустӣ макун басӯиами азуи новакии расон

سستی مکن بسویم ازو ناوکی رسان

Дар ҷони ман ҳамеша хаёли хаданг ӯ

در جان من همیشه خیال خدنگ او

Монанди он алиф ки буд дар миёни ҷон

مانند آن الف که بود در میان جان

эй чашму ғамза ?ут зада сад новаки ҷафо

ای چشم و غمزه ات زده صد ناوک جفا

Гуҳи ошкор бар дилу ҷонами гуҳии ниҳон

گه آشکار بر دل و جانم گهی نهان

Бо табъи тези тири ту таълимҳо гирифт

با طبع تیز تیر تو تعلیمها گرفت

Зон қади дилрабо ва азон чашми длстон

زان قد دلربا و ازان چشم دلستان

Бастаи басони чашми ту ҷон ҳар куҷо афтод

بسته بسان چشم تو جان هر کجا افتاد

Брбўди дил чу қади ту ҳар сӯ ки шуд равон

بربود دل چو قد تو هر سو که شد روان

Тири ту қобили дили сахт рақиб нест

تیر تو قابل دل سخت رقیب نیست

Ҷое ки ҳаст санг макун тири худ зиён

جایی که هست سنگ مکن تیر خود زیان

Гоҳе агар ҳавои камондорят буд

گاهی اگر هوای کمانداریت بود

Тир туро басаст тан хокем нишон

تیر ترا بسست تن خاکیم نشان

Бо қади дилрабои ту улфат гирифт тир

با قد دلربای تو الفت گرفت تیر

Дар ростӣ чу ҷинсиятӣ буд дар миён

در راستی چو جنسیتی بود در میان

Бунёд кард расми рақобати камони каҷ

بنیاد کرد رسم رقابت کمان کج

Бар завқи васли тир чу паии баради ногаҳон

بر ذوق وصل تیر چو پی برد ناگهان

Биниҳод сар бигӯаш ту ва кард мӯи бмў

بنهاد سر بگوش تو و کرد مو بمو

Аз ишқ беқарорӣ ӯ нктҳои ниҳон

از عشق بی قراری او نکتها نهان

Андохт аз ту давру бхоки сияҳи нишонд

انداخت از تو دور و بخاک سیه نشاند

Биллоҳ ки зӯр кард барон зору нотавон

بالله که زور کرد بران زار و ناتوان

Бардошти илтифоти ту аз хоки тира ро

برداشت التفات تو از خاک تیره را

Зини мартаба чаро нгшди сар бар осмон

زین مرتبه چرا نگشد سر بر آسمان

Дорад бадасти бӯси ту ҳар лаҳзаи дасти рас

دارد بدست بوس تو هر لحظه دست رس

Аз баҳри шукр чун накушояд чунин даҳон

از بهر شکر چون نگشاید چنین دهان

Дар хонаи камон чу маи ман дар омадӣ

در خانه کمان چو مه من در آمدی

Шуд рӯзи умри кӯтаҳи азин ғами бъошқон

شد روز عمر کوته ازین غم بعاشقان

Ореи далели кӯтаҳӣ рӯз равшанаст

آری دلیل کوتهی روز روشنست

Гоҳе ки офтоб кунад қавсро макон

گاهی که آفتاب کند قوس را مکان

Дар орзӯӣ ёфтан давлати висол

در آرزوی یافتن دولت وصال

Чун ман камони каҷ шудаи қомати басии замон

چون من کمان کج شده قامت بسی زمان

Дар чилла ҳо нишаст риёзат чунон кашад

در چله ها نشست ریاضت چنان کشد

Каз заъф пӯст монад кашид бар устихон

کز ضعف پوست ماند کشید بر استخوان

Охири бҳсни саъй чу иқбол қурб ёфт

آخر بحسن سعی چو اقبال قرب یافت

Кардӣ ту дар таҳаммули бедодаши имтиҳон

کردی تو در تحمل بیدادش امتحان

Ҷазби муҳаббати ту кашокаш бирав фиканд

جذب محبت تو کشاکش برو فکند

Новирди тоби он ва баровард сад фиғон

ناورد تاب آن و برآورد صد فغان

Ҷузи ман крости тоқати ҷавру ҷафои ту

جز من کراست طاقت جور و جفای تو

Махсӯси ман каси ончии зи бедод ме тавон

مخصوص من کس آنچه ز بیداد می توان

эй сарв аз кадоми чаман сар кашида

ای سرو از کدام چمن سر کشیده

Сарвӣ чу нест ҳамчуи ту дар ҳеҷ бӯстон

سروی چو نیست همچو تو در هیچ بوستان

Гуё ниҳоли навраси боғи сиёдатӣ

گویا نهال نورس باغ سیادتی

зи авлоди поки шоҳи Наҷафи мейри инсу ҷон

ز اولاد پاک شاه نجف میر انس و جان

Он сидолбшр ки туфайли вуҷӯд ӯ

آن سیدالبشر که طفیل وجود او

Таъсӣс ёфт бунияи маъмураи ҷаҳон

تأسیس یافت بنیه معموره جهان

Он мазҳари сахо ки бҷмҳўри мумкинот

آن مظهر سخا که بجمهور ممکنات

Алтофи меҳрбонӣ ӯ гашта мизбон

الطاف مهربانی او گشته میزبان

Дар миҳмони сарои вуҷӯд аз камоли ҷӯад

در میهمان سرای وجود از کمال جود

Файзаши бхосу оми расонад салоӣ хон

فیضش بخاص و عام رساند صلای خوان

Биниҳод пои бктФи расӯл аз камоли қадар

بنهاد پا بکتف رسول از کمال قدر

БФрошти сари бзрўаҳи арш аз улувваашон

بفراشت سر بذروه عرش از علوشان

Он соҳиби каромату соқӣ кавсар аст

آن صاحب کرامت و ساقی کوثر است

Кӯро зи халқ ҳар ду ҷаҳонро зи обу нон

کو را ز خلق هر دو جهان را ز آب و نان

Дар олами фаноу бақои лутфи ом ӯ

در عالم فنا و بقا لطف عام او

Зомин шуда бар омада аз ӯҳдаи змон

ضامن شده بر آمده از عهده ضمان

Одам чу бар баҳори тақарруби з ҷурм ёфт

آدم چو بر بهار تقرب ز جرم یافت

Дар боғ бе хазони биҳишти офати хазон

در باغ بی خزان بهشت آفت خزان

Оварад ҷониби Наҷафи Муртазои паноҳ

آورد جانب نجف مرتضی پناه

Табдил буқъа дод з ҳар меҳнаташи амон

تبدیل بقعه داد ز هر محنتش امان

Тарк биҳишт карду Наҷафро мақоми сохт

ترک بهشت کرد و نجف را مقام ساخت

Чу дид кин мақом муборактараст аз он

چو دید کاین مقام مبارکتر است از آن

Навмед чун шавад банӣ одами зи сарварӣ

نومید چون شود بنی آدم ز سروری

Кодм бихон марҳамат ӯст миҳмон

کآدم بخوان مرحمت اوست میهمان

эй длдли ту аз гиреҳи тангнои даҳр

ای دلدل تو از گره تنگنای دهر

То арш бо барроқи набии рафтаи ҳам Аннан

تا عرش با براق نبی رفته هم عنان

Аз батни қудрати омадаи доими бмҳди феъл

از بطن قدرت آمده دایم بمهد فعل

Ҳукми туу ризои худо ҳар ду тавъамон

حکم تو و رضای خدا هر دو توأمان

Қавли туро агар накунад фаҳми хасми ту

قول ترا اگر نکند فهم خصم تو

Теғи ту баси миёни туу хасми тарҷумон

تیغ تو بس میان تو و خصم ترجمان

Дар ҳикматӣ ки кард аён ҳастӣ туро

در حکمتی که کرد عیان هستی ترا

Аз ктми ғайби мақсади аслии ғайби дон

از کتم غیب مقصد اصلی غیب دان

Ин буд каз румузи хФии парда бар кашӣ

این بود کز رموز خفی پرده بر کشی

Бар ҷумлаи ҷаҳони ту ҳамонро кунӣ аён

بر جمله جهان تو همان را کنی عیان

Олам агарчӣ дошт гумон дар вуҷӯди ҳақ

عالم اگرچه داشت گمان در وجود حق

Ҳқо ки шуд яқини бавуҷуди ту он гумон

حقا که شد یقین بوجود تو آن گمان

Ташбеҳи баҳру кони бадалу дасти тести куфр

تشبیه بحر و کان بدل و دست تست کفر

Он ҳар ду гарчи омадаи зари бахшу дирафшон

آن هر دو گرچه آمده زر بخش و درفشان

Кӣ чун кафи ту дар бородт фишонд баҳр

کی چون کف تو در بارادت فشاند بحر

Кӣ чун дили ту зари брзои бахши крдкон

کی چون دل تو زر برضا بخش کردکان

Баҳри муомилаи сӯии ту бозори охират

بهر معامله سوی تو بازار آخرت

Гар каси баради матоъи влои ту зини дукон

گر کس برد متاع ولای تو زین دکان

Ҷинат бидон матоъ буд қимати ҳақир

جنت بدان متاع بود قیمت حقیر

Розӣ агар шавад диҳад аз дасти ройгон

راضی اگر شود دهد از دست رایگان

Аз баҳри назми гавҳари анҷуми сипеҳр ро

از بهر نظم گوهر انجم سپهر را

Дода қазои зи ҳабли влои ту ресмон

داده قضا ز حبل ولای تو ریسمان

Доими ҷазои душманяти меҳнати ҷҳим

دایم جزای دشمنیت محنت جحیم

Пайвастаи вифқи дӯстяти равзаи ҷинон

پیوسته وفق دوستیت روضه جنان

Аз боғи мӯъҷизати гули салмони шукуфаи баст

از باغ معجزت گل سلمان شکوفه بست

Зоҳири шдости кори ту бар пер ва бар ҷавон

ظاهر شداست کار تو بر پیر و بر جوان

Идрокро зи боз ва кабӯтар намӯда

ادراک را ز باز و کبوتر نموده

Ҷорӣаст аз ту зикри вилояти баҳри забон

جاریست از تو ذکر ولایت بهر زبان

Ҳастӣ дар Мадинаи илми набӣ вале

هستی در مدینه علم نبی ولی

Он дар ки ҳаст на фалакаши хоки остон

آن در که هست نه فلکش خاک آستان

Шоҳои манам каминаи саги остони ту

شاها منم کمینه سگ آستان تو

Аз чокарони олу муҳибони хонадон

از چاکران آل و محبان خاندان

Аз бекароне гунаҳам нест ҳеҷ бок

از بی کرانی گنهم نیست هیچ باک

Дорам блтФ бе ҳадати умед бе карон

دارم بلطف بی حدت امید بی کران

Ёрб умеди вор бар онам ки беш азин

یارب امید وار بر آنم که بیش ازین

Бахши марои сафои дилу қӯти забон

بخش مرا صفای دل و قوت زبان

То беш азин сухани з барои ризои ту

تا بیش ازین سخن ز برای رضای تو

Ронад бмдҳи оли фузулӣ мадҳ хон

راند بمدح آل فضولی مدح خوان